Αν ακολουθήσουμε τους κανόνες της Εκκλησίας, τα μνημόσυνα μόνο μπροστά έρχονται από την ημέρα τους, ποτέ δεν πάνε πίσω. Αλλά δυστυχώς και φέτος η εθνική μας ευαισθησία και ο σεβασμός μας στη μνήμη των αδικοχαμένων αξιωματικών του Πολεμικού μας Ναυτικού (που τους πήραμε στο λαιμό μας…), έκαναν λάστιχο την επέτειο.

Τις χρονιές που η επέτειος έπεφτε μεσοβδόμαδα, χώραγε κάποια δικαιολογία, αν και τις επετείους πρέπει να τις τιμάμε πάντα στην ημέρα τους και όχι όποτε μας διευκολύνει. Κάτι που πολύ σωστά κάνουμε με την 7 Μαρτίου, την 25^η Μαρτίου και την 28^η Οκτ5ωβρίου. Τις γιορτάζουμε πάντα στην ημερομηνία τους.

Η άνεση που δείχνουμε με τα Ίμια οδηγεί σταθερά στην υποβάθμιση της σημασίας της επετείου. Να ‘ναι τυχαία αυτή «στοχευμένη» η ετεροχρονισμένη μνήμη της τραγωδίας των Ιμίων;

***

Τι γράψαμε πέρσι, 29.1.2011

Σήμερα δεν είναι η επέτειος των Ιμίων;

Αυτή ήταν η ερώτηση συμπολίτη μας που ήρθε στο Χριστό για να εκκλησιαστεί και να τιμήσει τους νεκρούς των Ιμίων.

Πίστευε ότι σήμερα ο Δήμος θα τελούσε το μνημόσυνο των αξιωματικών του Πολεμικού μας Ναυτικού, που έπεσαν στη θάλασσα των Ιμίων, κατά τη μεγάλη εκείνη αναμέτρηση της χώρας μας με την τουρκική επιθετικότητα, τη νύκτα της 29^ης προς 30 Ιανουαρίου, το 1996.

Να θυμίσουμε τα ονόματά των αδικοχαμένων ηρώων μας: Παναγιώτης Βλαχάκος - υποπλοίαρχος, Χριστόδουλος Καραθανάσης – υποπλοίαρχος, Εκτορας Γιαλοψός – σημαιοφόρος.

Ο συμπολίτης μας είχε την απαίτηση να δει να εκπληρώνεται η στοιχειώδης υποχρέωση της Καλύμνου, που «πρωταγωνίστησε» στην έναρξη της κρίσης. Και δεν ήταν ο μοναδικός που έδειξε αυτή την ευαισθησία. Πολλοί με ρώτησαν, αλλά απάντηση δεν υπήρχε, εκτός από την… καθησυχαστική υπόθεση ότι πιθανόν να τους τιμήσει ο Δήμος την επόμενη Κυριακή, στις 6/2/11, έστω και με καθυστέρηση μιας εβδομάδας.

Δεν ξέρουμε ποιος είναι ο λόγος που και φέτος – δεν είναι η πρώτη φορά - δεν έγινε στην ημέρα του το μνημόσυνο αυτό, αλλά καμιά δικαιολογία δε χωράει. Όπως τιμούμε τις άλλες επετείους στην ημέρα τους, έτσι πρέπει και η θλιβερή επέτειος των Ιμίων να μη γιορτάζεται όλο ετεροχρονισμένα – σκέψου να περάσουν μερικές δεκαετίες!

 Μια τέτοια αντιμετώπιση ενός τόσο σημαντικού γεγονότος, που σημάδεψε με τον πιο ολέθριο τρόπο τη σύγχρονη εξέλιξη των εθνικών μας θεμάτων και «γκριζάρισε» την περιοχή μας, αποτελεί ασέβεια και ύβρη στην Ιστορία.