RADIOKALYMNOS,COM  RADIOKALYMNOS.GR ΡΑΔΙΟΚΑΛΥΜΝΟΣ.COM  ΡΑΔΙΟΚΑΛΥΜΝΟΣ.GR  

Πολεμικη Αμυνα

8/6/2011

defencenet.gr

Η κατάρριψη των δύο τουρκικών μαχητικών και το πνεύμα της Π.Α.

 

Οι συνεχείς πρωτιές της Πολεμικής Αεροπορίας σε όλες τις ασκήσεις που συμμετέχει σε ΝΑΤΟϊκό επίπεδο, αλλά κυρίως η πρόσφατη επιτυχία της 343 Μοίρας όπου αντιμετώπισε δύο τουρκικά F-4E 2020 Terminator, έφεραν στο μυαλό όλων την αερομαχία του 1974 όπου δύο τουρκικά F-102 Delta Dart, καταρρίφθηκαν από ελληνικά F-5A Freedom Fighter. Aξίζει πραγματικά αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνά η χώρα να θυμηθούμε πως η τουρκική Αεροπορίας υπέστη μία ήττα που την εξαφάνισε για πολλά χρόνια από τον ουρανό του Αιγαίου.

O ένας από τυος δύο Έλληνες πιλότους ο τότε Ανθυποσμηναγός (1) Θωμάς Σκαμπαρδώνης, υπηρετούσε από τον Σεπτέμβριο του 1972 στην 337 ΜΑΗ της 111 ΠΜ πετώντας με F-5. και αφηγείται: «Από νωρίς το πρωί είχαμε μαζικές παραβιάσεις του FΙR Αθηνών από τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη. Εγώ, όπως και όλοι οι συνάδελφοί μου ήμασταν μέσα στα αεροσκάφη μας και περιμέναμε. Οι ετοιμότητες ήταν των 5 και των 2 λεπτών και έτσι ήμασταν αναγκασμένοι να περιμένουμε δεμένοι μέσα στα πιλοτήρια των F-5 την εντολή για scramble».

''Οταν απογείωθήκαμε ακολουθώντας τις κατευθύνσεις που μου έδινε το 'Jοker, το ραντάρ του Πηλίου, πήραμε ανοδική πορεία με κατεύθυνση το Βόρειο Αιγαίο.

O Δινόπουλος ακολουθούσε από σχετικά μεγάλη απόσταση και πετώντας ψηλότερα (δεν γνωρίζω ακριβώς πόσο) προκειμένου να μπορεί με ευχέρεια να ελέγχει τις κινήσεις μου και τον περιβάλλοντα χώρο. Εγώ ακολουθούσα πιστά τις εντολές του "Joker" οι οποίες διαρκώς μου άλλαζαν πορεία και επίπεδο. Βλέπετε οι "στόχοι" ήταν πολλοί εκείνη την ημέρα. Μετά από δύο ή τρεις τέτοιες αλλαγές πορείας και ύψους με βάση τις εντολές που έπαιρνα από το "Joker, μου δόθηκε τελικά εντολή να πετάξω προς την περιοχή μεταξύ Αγίου Ευστρατίου και Λήμνου, στο επίπεδο των 20.000 ποδών.

Ενώ βρισκόμουν ακόμη σε άνοδο σε ύψος 18.000 περίπου ποδών και με ταχύτητα 350 περίπου κόμβων, το "Joker" μου υπέδειξε ότι έπρεπε να αναζητήσω τον στόχο 20 περίπου μοίρες προς τα δεξιά. Είχα λοιπόν στραμμένη την προσοχή μου προς αυτή την κατεύθυνση όταν ελάχιστα αργότερα δύο τουρκικά F-102 που πετούσαν σε κλειστό σχηματισμό πέρασαν αστραπιαία από αριστερά μου σε απόσταση η οποία δεν πρέπει να ήταν μεγαλύτερη των 200 μέτρων.

Ενστικτωδώς και χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση, έσπασα την άνοδο και έστρεψα απότομα προς τα αριστερά για να βρεθώ πίσω τους. Ελάχιστα αργότερα διαπίστωσα ότι το ίδιο έχαναν και αυτοί, αφού είχα συνεχώς οπτική επαφή, βλέποντάς τους στα αριστερά μου (Ώρα 8').

Ενημέρωσα το "Joker" και η αλήθεια είναι ότι όταν τους είδα να στρέφουν πίσω μου. πίστεψα ότι παίρνουν πορεία ανατολική για να επιστρέψουν. Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε. Συνέχισαν να στρέφουν με σκοπό να μου "πάρουν την ουρά" και αυτό άρχισε να φαίνεται πεντακάθαρα. Εγώ με πλήρη στοιχεία στους κινητήρες και τον μέγιστο βαθμό στροφής, προσπαθούσα να έχω διαρκώς οπτική επαφή μαζί τους. Στην προσπάθειά μου αυτή, η ταχύτητό μου έπεσε στους 300 περίπου κόμβους και έτσι άρχισα σταδιακά να βυθίζω για να την αυξήσω γιατί αυτοί είχαν το πλεονέκτημα. τουλάχιστον από πλευράς ταχύτητας, καθώς συναντηθήκαμε στο ίδιο ύψος αλλά εγώ βρισκόμουν σε άνοδο και αυτοί πετούσαν ευθεία και οριζόντια.

Μετά από τέσσερεις τουλάχιστον περιστροφές κατ' αυτόν τον τρόπο, ανέφερα στο 'Joker" ότι είχα εμπλοκή και συνέχισα να στρέφω κατερχόμενος. Σε κάποια στιγμή έπαψα να τους βλέπω, αλλά συνέχισα να ελίσσομαι και να ψάχνω τον ουρανό γύρω μου για να τους ξαναδώ. "Εχοντας κατέβει κάτω από το επίπεδο των 10.000 ποδών και ερευνώντας προG κάθε κατεύθυνση, είδα ξαφνικά στη Θάλασσα, η οποία ήταν σχετικά τρικυμιώδεις, έναν τεράστιο πίδακα νερού που ελάχιστα αργότερα μετατράπηκε σε μία μεγάλη κηλίδα.

Τότε κατάλαβα ότι κάτι έγινε και αμέσως ξέχασα τους Τούρκους και άρχισα να αναζτάω το αεροπλάνο του Δινόπουλου. Ήρθα σε επαφή με το "Joker" για να μάθω που βρίσκεται, αλλά δεν πήρα συγκεκριμένη απάντηση. Μου δόθηκε όμως εντολή να πάρω πορεία επιστροφής προς την Αγχίαλο και ελάχιστα αργότερα το 'Joker" μου έδωσε την πορεία ενός στόχου που είχε σχεδόν την ίδια κατεύθυνση με εμένα. Προσπάθησα με τη βοήθεια των οδηγιών του 'Joker" να τον εντοπίσω, αλλά δεν τα κατάφερα. Ν ορατότητα δεν ήταν η καλύτερη εκείνη την ημέρα».

Η αερομαχία για τον Σκαμπαρδώνη είχε τελειώσει, αλλά η αγωνία του επρόκειτο να κρατήσει λίγα λεπτά ακόμη. Αυτό που είχε δει στην θάλασσα, δεν μπορεί παρά να οφείλετο στην πτώση κάποιου αεροπλάνου. 'Οση ώρα πετούσε επιστρέφοντας στην βάση του, διάφορες σκέψεις περνούσαν από το μυαλό του.
Καθώς το αεροσκάφος του ακουμπούσε στον 08/26 της Νέας Αγχιάλου, η ανησυχία για τον συνάδελφό του είχε κορυφωθεί.

«Μόλις προσγειώθηκα, πάνω από το αεροδρόμιο φάνηκε και το αεροπλάνο του Δινόπουλου. Τον περίμενα στο τέλος του διαδρόμου και όταν πλησίασε, έκπληκτος πρόσεξα ότι από τα αχροπτερύγιά του έλειπαν και οι δύο Sidewinder. Ακινητοποιώντας τα αεροσκάφη μας στην πίστα κατεβήκαμε και πριν χαλά-καλά προλάβουμε να ανταλλάξουμε δύο κουβέντες, βρεθήκαμε περιτριγυρισμένοι από κόσμο. Οι τεχνικοί και οι συνάδελφοι χειριστές μαζεύτηκαν γύρω μας σαν τις μέλισσες, προσπαθώντας να μάθουν τι ακριβώς έγινε. Σχεδόν αμέσως ήρθε ένα τζιπ και μας πήρε από αυτό το πανδαιμόνιο. Και εγώ και ο Υποσμηναγός Δινόπουλος, ανακριθήκαμε ξεχωριστά και κατόπιν επιστρέιμαμε στα καθήκοντά μας και λίγο αργότερα έμαθα και εγώ τι ακριβώς είχε γίνει.

O Δινόπουλος που ακολουθούσε από σχετικά μεγάλη απόσταση και πιο ιμηλά, δεν έγινε αντιληπτός από τους δύο Τούρκους χειριστές. Παρακολούθησε την όλη εξέλιξη της εμπλοκής μου με τα τουρκικά αεροσκάφη κατεβαίνοντας και πλησιάζοντας. Πριν προλάβει δε να επέμβει, είδε τις καταπακτές του Νο Ι του τουρκικού σχηματισμού να ανοίγουν και αμέσως μετά να εκτοξεύεται ένα βλήμα ΑΙΜ-4 Falcon, εναντίον μου.

Το βλήμα αστόχησε καθώς, όντας σε κλειστή παρατεταμένη στροφή και εγώ και αυτοί, ήταν εκτός παραμέτρων βολής. Χωρίς να γίνει αντιληπτός ο Δινόπουλος είχε φτάσει πίσω τους σε ακτίνα βολής.
Να σημειώσω εδώ ότι η αναγνώριση του στόχου γινόταν οπτικά. Όπως γνωρίζετε το F-5 δεν είχε ραντάρ. Όταν γινόταν η αναγνώριση του στόχου γυρνούσες τους διακόπτες επιλογής στον πίνακα οπλισμού σε θέση ΟΝ (ή ΑRΜ), επιλέγοντας πολυβόλα ή πυραύλους. Εκείνη την εποχή είχαμε επάνω στα F-5 τους ΑΙΜ-9B.

O εγκλωβισμός του στόχου επιτυγχανόταν όταν μετά το γύρισμα του διακόπτη επιλογής των πυραύλων, οι κεφαλές τους ψύχονται και ερχόμενες σε επαφή με το ρεύμα καυσαερίων του προπορευόμενου (εχθρικού) αεροσκάφους, έδιναν ένα οξύ ηχητικό σήμα που γινόταν ασθενέστερο όταν το ρεύμα των καυσαερίων χανόταν και φυσικά ισχυρότερο όταν βρισκόσουν στο κέντρο του.

Τότε ήσουν έτοιμος για βολή. Την απόσταση του στόχου την καθόριζες πάλι με το μάτι, μέσα όμως από το σκοπευτικό του αεροσκάφους. Δηλαδή για παράδειγμα εάν η επιφάνεια του σκοπευτικού κάλυπτε πλήρως το εχθρικό αεροσκάφος μπροστά σου, η απόστασή ήταν γύρω στα 1.200 μέτρα, εάν το τελευταίο κάλυπτε το μισό σκοπευτικό τότε η απόσταση ήταν σχεδόν η διπλάσια κ.ο.κ. Εάν θυμάμαι καλά η καλύτερη και φυσικά συνιστώμενη απόσταση βολής για τον ΑΙΜ-9B, ήταν τα 800 περίπου μέτρα.

Εχοντας αυτές τις παραμέτρους βολής ο Δινόπουλος γύρισε τους διακόπτες του σε θέση ΟΝ και εκτόξευσε αμέσως έναν Sidewinder εναντίον των τουρκικών αεροσκαφών. Το βλήμα αυτό αστόχησε, καθώς η κεφαλή του δεν είχε ακόμη ψυχθεί και δεν ήταν έτοιμο για βολή. O δεύτερος Sidewinder όμως στον χρόνο που μεσολάβησε, ψύχθηκε και έδωσε το χαρακτηριστικό ηχητικό σήμα εγκλωβισμού. Χωρίς να διστάσει ο υποσμηναγός πάτησε την σκανδάλη στο χειριστήριο. Το βλήμα βρήκε "κέντρο" και ο"Ελληνας χειριστής με την εκδήλωση της έκρηξης, έχανε ένα απότομο δεξί brake, για να μην χτυπηθεί από τα κομμάτια του τουρκικού F-102 που άρχισε φλεγόμενο (ό,τι απέμενε από αυτό) να πέφτει προς τη θάλασσα».

Κατά την περιγραφή της αερομαχίας, ο Σκαμπαρδώνης σχολίασε ότι ουσιαστικώς «όλη την δουλειά» την έκανε ο υποσμηναγός, ο οποίος και ανταπέδωσε τα πυρά στα τουρκικά αεροσκάφη. O Δινόπουλος, μετέπειτα, το 2001 μιλώντας στο περιοδικό COCKPIT, απέδωσε εύσημα και στον νεαρό ανθυποσμηναγό, σημειώνοντας ότι έκανε τον κατάλληλο ελιγμό την κατάλληλη στιγμή, ώστε να αποφύγει το τουρκικό βλήμα.

H αερομαχία περιγράφεται συνοπτικά στην 'Εκθεση Σεμερτζάκη:

«Περί την 22.13.30' εν ζεύγος ημετέρων αεροσκαφών Π¬5 (111 ΩΜ) ενεπλάκη εις Αερομαχίαν, 10 ν.μ. ΝΔ νήσου ΛΕΣΒΟΥ, μετά Τουρκικού ζεύγους αεροσκαφών F-102 όπερ επεχείρει αναχαίτισιν κατά ημετέρου αεροσκάφους ALBATROS.

Η Αναχαίτισις, κατευθυνόμενη αρχικώς υπό της 2 ΜΚΕΠ (ΠΗΛΙΟΝ), ήτο μετωπική, εν συνεχεία απωλέσθη η R/1' επικοι¬νωνία. Καθ' ην στιγμήν επετεύχθη οπτική επαφή, ο στόχος εξετέλεσεν στροφήν προς ΤΟΥΡΚΙΑΝ. Τούτο εξελήφθη, υπό του ημετέρου Νο1, ως αποχώρησις του εχθρικού σχηματισμού και κατά συνέπειαν δεν προέβη εις επιθετικήν τινά ενέργειαν, τηρών τους ισχύοντες κανόνες εμπλοκής. Μετ' ολίγον όμως, τα Τουρκικά αεροσκάφη εξετέλεσαν στροφήν δι' επίθεσιν κατά του ημετέρου Νο1 αεροσκάφους και λαβόντα θέσιν όπισθεν αυτού, εξετόξευσαν βλήμα (FALCON) εναντίον του, ανεπιτυχώς.

Η επίθεσις εγένετο αντιληπτή υπό του ημέτέρου Νο2, αεροσκάφους, όπερ παρηχολούθει εκ μεγαλυτέρου ύψους και το οποίον λόγω βλάβης R/Τ είχεν απολέσει επαφήν μετά του Νο1 και του ελέγχοντος Σταθμού RADAR. Αμέσως το Νο2 αεροσκάφος έλαβε θέσιν μάχης και εξετόξευσεν βλήμα (GAR-8) εναντίον του Νο1 Τουρκικού αεροσκάφους, ανεπιτυχώς.

Εν συνεχεία το Νο1 εχθρικόν αεροσκάφος απεσπάσθη του σχηματισμού, το δεν ημέτερον Νο2 εξετόξευσεν και το έτερον βλήμα (GAR-8) εναντίον του Νο2 εχθρικού αεροσκάφους. O χειριστής του ημετέρου Νο2 δεν ηδυνήθη να εξαχριβώση την χατάρριψιν του εχθρικού Νο2. Ο χειριστής όμως του ημετέρου Νο1 αντελήφθη επί της επιφανείας της Θαλάσσης υψηλόν κυματισμόν, υποθέσας ότι κατερρίφθη το ημέτερον Νο2. Εικάζεται ότι ο εν λόγω κυματισμός προήλθεν εκ της καταρρίψεως του Τουρκικού αεροσκάφους».

H αερομαχία όμως είχε συνέπειες και για το Νο1 τουρκικό F¬102. Κλονισμένος προφανώς ο χειριστής του από την προσπάθεια αποφυγής του ΑΙΜ-9 και έχοντας αντιληφθεί προφανώς την κατάρριψη του συναδέλφου του, έχασε τον προσανατολισμό του. Περιπλανήθηκε έτσι στο Αιγαίο φθάνοντας μέχρι το ύψος της Τανάγρας, φέροντας το 1FF/SlF σε θέση EMERGENCY.

'Οταν αντιλήφθηκε το σφάλμα του, έλαβε πορεία ανατολική και καταδιωκόμενος από άλλα ελληνικά μαχητικά που στο μεταξύ είχαν απογειωθεί, πέρασε νοτίως της Χίου.

Την ώρα αυτή, οι ελληνικοί σταθμοί ραντάρ εντόπισαν δύο άλλα ίχνη τουρκικών αεροσκαφών που πετούσαν στην περιοχή Σμύρνης, ανατολικώς της Σάμου. Εκτελούσαν απλούς κύκλους, δείχνοντας να αναμένουν κάτι. Είτε γνώριζαν τις στιγμές αγωνίας που περνούσε ο συνάδελφός τους και τον περίμεναν για να του παράσχουν βοήθεια, είτε ανέμεναν γενικώς κάποιο σημάδι από το ζεύγος των F-102 που είχε «εξαφανισθεί».

Σε κάθε περίπτωση, οι Τούρκοι δεν τολμούσαν πλέον να εισέλθουν στον ελληνικό χώρο. Πράγματι, μόλις το καταδιωκόμενο F-102 εισήλθε στον τουρκικό χώρο, οι συνάδελφοί του το πλησίασαν και τον συνόδευσαν κατευθυνόμενοι προς την Σμύρνη. 'Ομως το F-102 δεν έφθασε ποτέ στον προορισμό του.

Κατά την 'Εκθεση Σεμερτζάκη, «λόγω εξαντλήσεως των καυσίμων του, εγκατελείφθη υπό του χειριστού». Σύμφωνα με τον Σκαμπαρδώνη, «Αρκετά δε αργότερα μάθαμε ότι ο δεύτερος Τούρκος χειριστής, υπέστη τέτοιο σοκ που έχασε τον προσανατολισμό του. Στις απεγνωσμένες προσπάθειές του να φτάσει πάνω από την τουρκική ακτή σε κατάσταση πανικού, φοβούμενος ίσως ότι τα ελληνικά αεροσκάφη εξακολουθούν να βρίσχονται στην ουρά του, εξάντλησε, μάλλον μέσω αδικαιολόγητης και υπερβολικής χρήσης του μετακαυστήρα του κινητήρα του, τα καύσιμά του με αποτέλεσμα να πραγματοποιήσει αναγκαστική προσγείωση κάπου στα Μικρασιατικά παράλια. Το αεροπλάνο του καταστράφηκε ολοσχερώς και ο ίδιος τραυματίστηκε ßαρειά με αποτέλεσμα να πεθάνει μετά από λίγο.

Επίσης μάθαμε ότι και οι δύο Τούρκοι χειριστές ήταν υψηλόβαθμο,. Με βάση τις πληροφορίες μας ο αρχηγός του σχηματισμού ήταν αντισμήναρχος και ο Νο.2 επισμηναγός. Μετά από αυτό τίποτα. Όλα ξαναγύρισαν στους κανονικούς τους ρυθμούς και οι Τούρκοι δεν ξαναφάνηκαν ούτε κατά τη διάρκεια της δεύτερης εισβολής στην Κύπρο τον Αύγουστο».

H αντίδραση της ελληνικής πλευράς ήταν και πάλι αξιοπερίεργη. Κατά την εξέλιξη της αερομαχίας και περί τις 13.40, διαβιβάσθηχε εντολή του Κέντρου Επιχειρήσεων του Αρχηγείου Αεροπορίας όπως «τα ημέτερα αεροσκάφη, μη βάλλουν εάν δεν βληθούν». Λίγο αργότερα δε, στις 14.20, διαβιβάσθηκε νέα εντολή σύμφωνα με την οποία "τα ημέτερα αεροσκάφη Αεραμύνης μη ίπτανται πέραν του 25ου Μεσημβρινού"! Σας θυμίζει κάτι αυτό;

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

 

 

28/5/2011

defencenet.gr

WikiLeaks:

"Πως οι ΗΠΑ πολέμησαν Ρωσία, BMP-3 και αγωγούς"

Ένα τηλεγράφημα που εξηγεί πολλά πράγματα για την μετέπειτα εξέλιξη των πραγμάτων στις ελληνορωσικές σχέσεις, δημοσιεύει το WikiLeaks και το αναδημοσιεύουν σήμερα ΤΑ ΝΕΑ. Στο τηλεγράφημα της αμερικανικής προεσβεάις με ημερομηνία Νοέμβριος 2007, ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα Ντάνιελ Σπέκχαρντ, διατυπώνει την εκτίμηση ότι «Ρώσοι πράκτορες θα µπορούσαν να διεισδύσουν στην ελληνική οικονοµία», λόγω της αυξανόµενης δύναµης των siloviki (πρώην και νυν στελέχη ασφάλειας και µυστικών υπηρεσιών που κατέχουν επιφανείς θέσεις στην οικονομία της Ρωσίας).

Είναι η εποχή που η κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει αποφασίσει να παίξει δυναμική και περισσότερο ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική και να συσφίξει τους ελληνορωσικούς δεσμούς, αφού έχει εξέλθει ενισχυμένη από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου τις οποίες μόλις έχει κερδίσει.

Αποφασίζει 12 ημέρες πριν από την συνάντηση Καραμανλή-Πούτιν στην Ρωσίας να προχωρήσει σε μείζονος σημασίας γεωστρατηγική κίνηση και με απόφαση του ΚΥΣΕΑ να προμηθευτεί 450 Τεθωρακισμένα Οχήματα Μάχης BMP-3Μ τα οποία όχι απλώς θα αποκαθιστούσαν, αλλά θα έγερναν υπερ της Ελλάδος της ισορροπίας δυνάμεων στα χερσαία συστήματα.

Γράφει λοιπόν ο Σπέκαχαρντ (βασικά τα τηλεγραφήματα αυτά τα συνέτασσε η τότε νούμερο 2 της πρεσβείας η Μακάρθουρ και τα υπέγραφε ο Ν.Σπέκχαρντ) σε τηλεγράφημα με τίτλο

«Ελλάδα και Ρωσία: οι αναπτυσσόµενοι δεσµοί – που γίνονται πιο ισχυροί;».

«Ρώσοι πράκτορες θα µπορούσαν να διεισδύσουν στην ελληνική οικονοµία, λόγω της αυξανόµενης δύναµης των siloviki. Είναι ξεκάθαρο ότι οι Ελληνες απολαµβάνουν το κόρτε των Ρώσων, ακόµα και αν το παίζουν συχνά δύσκολοι».

Σε δεύτερο τηλεγράφημα που το έστειλε μετά την συνάντηση Πούτιν-Καραμανλή και μετά την απόφαση προμήθειιας των TOMA BMP-3M, αλλά και την ενεργοποίηση των διαδικασιών για τον South Stream ο Σπέκχαρντ υποστηρίζει ότι «ο Καραµανλής προφανώς πιστεύει ότι µπορεί να διατηρήσει ισορροπία στις σχέσεις µε τη Ρωσία και τη ∆ύση. Ο κίνδυνος όµως είναι ότι η Αθήνα, όντας πιο κοντά στη Ρωσία στα θέµατα ενέργειας, µπορεί να βρει τον εαυτό της υπό πίεση και να στηρίξει τους Ρώσους σε άλλα θέµατα όπως είναι οι σχέσεις µε το Ιράν. Εχουµε πει στους Ελληνες ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν πρόβληµα µε τους καλύτερους ελληνορωσικούς δεσµούς. Την ίδια ώρα, συνεχίζουµε να ρωτάµε πώς η Ελλάδα µπορεί να συµβιβάζει τη στήριξή της για τον αγωγό TGI µε το ανταγωνιστικό πρότζεκτ του South Stream – ένα ερώτηµα στο οποίο ακόµα να λάβουµε επαρκείς απαντήσεις», έγραφε ο Σπέκχαρντ.
 

Σε ένα άλλο τηλεφράφημα μπλέκει και το Ιράν και υποστηρίζεί ότι οι ΄σχέσεις Ελλάδας Ρωδσ΄λιας θα μπορούσαν να γίνουν πιο στενές απ'ότι είναι οι σχέσεις Ρωσίας-Ιράν! Ενώ είναι αφοριστικός με τον Κώστα Καραμανλή, τον οποίο ... κατρηγορεί ότι προσπαθεί να τηρήσει "ισορροπημένη στάση μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας για την Ντόρα Μπακογιάννη έχει μόνο καλά λόγια: «Ο Καραμανλής προσπαθεί να τοποθετήσει τον εαυτό του σαν να λαµβάνει ισορροπηµένη θέση ανάµεσα στις ΗΠΑ και τη Ρωσία, σε αντίθεση µε την υπουργό Εξωτερικών και πολιτική ανταγωνίστριά του Ντόρα Μπακογιάννη για την οποία κάποιοι Ελληνες πιστεύουν ότι τηρεί υπερβολικά φιλοαµερικανική γραµµή».

Λίγους μήνες αργότερα μετά τον πόλεμο στην Γεωργία η τότε υπουργός Εξωτερικών σαμποτάρισε την ελληνορωσική συνεργασία, φτάνοντας μέχρι του σημείου να κατεβάσει Έλληνες αξιωματικούς από το αεροπλάνο που θα πήγαιναν στη Ρωσία για να υπογράψουν συμφωνία υποστήριξης για τα Tor-M1 και να συζητήσοτυν την τελική διαμόρφωση των BMP-3M, ενώ η κύρια σύμβαση για τα BMP-3M δεν υπογράφηκε ποτέ μέχρι σήμερα, αφού οι ρωσικές πιέσεις μετά την υπογραφή της διακρατικής συμφωνίας το Νοέμβριο του 2008, προσέκρουαν σε έναν διαρκώς ενισχυμένο αντιρωσικό μέτωπο εντός της τότε ελληνικής κυβέρνησης (Μπακογιάννη, Μεϊμαράκης, Παπαθανασίου).

Μάλιστα οι ΗΠΑ κατάφεραν να πείσουν την τότε ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας να στείλει αντιρποσωπεία στις ΗΠΑ για να εξατάσουν τα M2 Bradley και να τα προμηθευτούν αντί των BMP-3M. Μετά τον Οκτώβριο του 2009 όλα ήταν πιο εύκολα για τους Αμερικανούς, αφού και το πρόγραμμα των BMP-3M "πάγωσαν" και τον αγωγό Mπουργκάς-Αλεξανδρούπολη εξουδετέρωσαν...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

 

 

17/3/2011

defencenet.gr

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ: Βαλλιστικά βλήματα ATACMS MGM-140A στα νησιά!

«Μέσα στην δεκαετία θα έχουμε μείζονα κρίση με την Τουρκία, υψηλότερου επιπέδου από αυτή την Ιμίων, από την οποία πρέπει πάση θυσία να βγούμε αλώβητοι. Δυστυχώς φαίνεται ότι δεν μπορούμε να αποφύγουμε μιά τέτοια κρίση. Όλες οι κινήσεις τους αυτό δείχνουν. Αιμορραγούμε καθημερινά και το αίμα έχει τραβήξει τα σκυλόψαρα» περιέγραφε την διαμορφούμενη κατάσταση στο Αιγαίο και την Α.Μεσόγειο ανώτατος αξιωματικός του ΓΕΕΘΑ, σχολιάζοντας στην ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ τα όσα ήρθαν στην δημοσιότητα για το τουρκικό σχέδιο απόβασης SUGA.

Το διαμορφούμενο ελλειμματικό ισοζύγιο στρατιωτικής ισχύος μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, αλλά κυρίως η αρνητική πολιτικο-οικονομική συγκυρία που αναμένεται να διαρκέσει αρκετά χρόνια και να φέρει σε ακόμα πιο μειονεκτική θέση την Ελλάδα και τις ηγεσίες της ακόμα πιο διστακτικές στην λήψη αποφάσεων αναχαίτισης των τουρκικής επέκτασης, οδηγεί τα ελληνικά Επιτελεία σε λήψη αποφάσεων έκτακτης ανάγκης μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

Και τα τρία Επιτελεία, αλλά κυρίως ο Στρατός Ξηράς αναθεωρεί τα σχέδιά του και η αποτροπή διαδέχεται τον όποιο σχεδιασμό για «ευέλικτη άμυνα» και εν συνεχεία «αντεπιθέσεις». «Ότι έδαφος χάσουμε, πολύ δύσκολα θα το ξαναπάρουμε. Έχουμε χάσει ήδη από την εποχή της ειρήνης την μάχη των εφεδρειών και οι απέναντι βελτιώνουν τις δυνατότητές τους σε βαριά όπλα καθημερινά. Αυτό σημαίνει ότι η όποια αντεπίθεσή μας θα έχει να αντιμετωπίσει πολύ μεγάλες δυσκολίες».

Μία κρίσιμη απόφαση που έχει ληφθεί στο πλαίσιο της αναθεώρησης βασικών σημείων της αποτρεπτικής στρατηγικής είναι η ανάπτυξη βαλλιστικών βλημάτων ATACMS MGM-104A Block I στα νησιά του Αν. Αιγαίου. Δεδομένων των προβλημάτων που μπορεί να δημιουργηθούν λόγω της υπάρχουσας Συνθήκης της Λοζάνης που αποτρέπει την εγκατάσταση επιθετικών όπλων στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, η ανάπτυξη αυτή δεν θα είναι μόνιμη.

Αλλά θα υπάρξουν στοχοποιήσεις, σχέδια μεταφοράς μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, σημεία ανάπτυξής τους κλπ. Το κάθε βλήμα μπορεί μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα να μετατρέψει σε ... οικόπεδο στρατιωτικές εγκαταστάσεις μεγέθους ποδοσφαιρικού γηέδου με τις κατάλληλες κεφαλές και όλα αυτά σε βάθος 165 χλμ. από τα ελληνικά νησιά.

«Υπάρχουν περίπου 25 στόχοι Α’ Επιπέδου στην μικρασιατική ακτή και στην ενδοχώρα που θα μπορούσαν να καταστρέψουν τις «Follow-on-Forces» πριν ακόμα εκδηλωθεί η κύρια επιθετική ενέργεια και αυτός είναι ο στόχος μας. Πρέπει να κάνουμε ότι μπορούμε για να αντιληφθούν οι απέναντι ότι σχέδια όπως η SUGA θα απαντηθούν με όλες μας τις δυνάμεις και θα τους κοστίσουν πολύ ακριβά» σημείωνε ανώτερος αξιωματικός του ΓΕΣ μιλώντας στην ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.

Κατόπιν αυτών η «Σ» επισκέφθηκε την βάση της μεγαλύτερης συγκέντρωσης βαρέων όπλων στην ιστορία του Ελληνικού Στρατού, της 193 Μοίρας ΠΕΠ στην Ελευθερούπολη Καβάλας, όπου τα στελέχη του ελληνικού Πυροβολικού οπλισμένα με βαλλιστικά βλήματα ATACMS και συστήματα ΜLRS, «υπόσχονται» καταστροφή, πόνο και αίμα σε ολόκληρη την μικρασιατική ακτή.

Επίσης μπορείτε να διαβάσετε και τα μελλοντικά σχέδια αναβάθμισης των ATACMS σε αερομεταφερόμενα συστήματα έτσι ώστε να μειωθεί ακόμα περισσότερο ο νυν χρόνος ανάπτυξής τους στο Ανατολικό Αιγαίο.

Ακόμα στην ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ που κυκλοφόρησε μπορείτε να διαβάσετε:

400 M1A1 ABRAMS ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΣ:
LEO-2A4 Vs M1A1 Αbrams

Η απόφαση του Ελληνικού Στρατού (ΕΣ) να αποκτήσει άρματα μάχης M-1A1 και τοσχετικό ερώτημα διαθεσιμότητα που απηύθυνε στον αμερικανικό Στρατό, συνιστά μια κίνηση που ως σκοπό έχει την ενίσχυση του αρματικού δυναμικού, με την παράλληλη απόσυρση των παλαιών M-48Α5 MOLF, αλλά και ταυτόχρονα την αποτελεσματικότερη κίνηση ενίσχυσης του αρματικού δυναμικού μετά το 1974.

Αν και το Μ1Α2 ήταν υποψήφιο στο σχετικό διαγωνισμό, που κατέληξε στην αγορά του Leopard 2HEL, εντούτοις η απόκτηση αριθμού της προγενέστερης έκδοσης Α1 πολλαπλασιάζει συγκλονιστικά την ισχύ των ταξιαρχιών που ήταν μέχρι πρότινος εξοπλισμένες με Μ60 ή Μ48Α5 και θα δημιουργήσει το πλέον φονικό δίδυμο σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο, μαζί με τα LEO2HEL/A4. Tαυτοχρόνως όμως θα αντιπαρατεθεί ευθέως με τα τουρκικά LEO2A4. Διαβάστε ένα συγκριτικό τεστ των δύο κορυφαίων αρμάτων της Δύσης.

ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΙΔΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ:
Ταχύπλοα καταδρομικά

Η εξασφάλιση κονδυλίου 165 εκατ. ευρώ στο τριετές κυλιόμενο εξοπλιστικό πρόγραμμα για την απόκτηση σύγχρονου υλικού από τις Ειδικές Δυνάμεις περιλαμβάνει και την προμήθεια ειδικά εξοπλισμένων πλωτών μέσων. Ένα από τα μικρά (και σχετικά ξεχασμένα) εξοπλιστικά προγράμματα, που είχαν παρουσιαστεί πριν από σχεδόν είκοσι χρόνια, είναι η απόκτηση σκαφών συνοδείας για τις Ειδικές Δυνάμεις.

 Μέσα στο Αιγαίο η επιχειρησιακή ανάπτυξη τέτοιων σκαφών δίνει κρίσιμο πλεονέκτημα σε όποιον κατέχει τα νησιά και αποτελεί θανάσιμο πρόβλημα σε όποιον προσπαθήσει να διεισδύσει στο Αρχιπέλαγος. Υποψήφια σκάφη και τακτικές χρήσης τους αναπτύσσονται για πρώτη φορά σε μια ολοκληρωμένη ανάλυση.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 100 ΕΚΑΤ. ΕΥΡΩ: Nέα stand-off όπλα για την Π.Α.

Στο κυλιόμενο τριετές εξοπλιστικό πρόγραμμα των ΕΔ που αποκάλυψε στο προηγούμενο τεύχος η «Σ», περιλαμβάνεται ένα κονδύλι 100 εκατ. ευρώ για προμήθεια βλημάτων αέρος-εδάφους με εμβέλεια άνω των 100 μιλίων. Η Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ), με την απόκτηση των βλημάτων SCALP-EG βρέθηκε να έχει στην κατοχή της ένα όπλο με εμβέλεια άνω των 350 χλμ., ικανό να προσβάλλει στόχους στρατηγικής σημασίας στην ενδοχώρα του αντιπάλου και τώρα θα συνεχίσει να αποκτά τέτοια όπλα για τον εξοπλισμό όχι μόνο των νυν μαχητικών της, αλλά και του Νέου Μαχητικού Αεροσκάφους, για το οποίο όπως όλα δείχνουν δεν θα καθυστερήσει πέρα από το 2012 να ληφθεί η απόφαση προμήθειάς του. Στην ανάλυση παρουσιάζονται όλα τα υποψήφια συστήματα της κατηγορίας τα οποία είναι στην ατζέντα της Πολεμικής Αεροπορίας.

F/A-18 «SILENT» HORNET: Σιωπηλός θάνατος...

Η ανάπτυξη του Super Hornet έφερε τη «σφήκα» της Boeing στο επίπεδο των μαχητικών 4ης γενιάς, ενσωματώνοντας οπλικά και ηλεκτρονικά συστήματα που εξέλιξαν δραματικά το αεροσκάφος από την προηγούμενη έκδοση του F/A-18C/D. Παρ’ όλα αυτά, η έκδοση του Super Hornet και ειδικότερα το F/A-18E/Block II, που συγκεντρώνει όλα εκείνα τα ηλεκτρονικά συστήματα που του παρέχουν τη δυνατότητα να επιχειρεί με μεγάλα περιθώρια επιβιωσιμότητας στο σύγχρονο πεδίο της εναέριας μάχης, κρίθηκε πως έχει ακόμη μεγαλύτερα περιθώρια εξέλιξης.

 Αποτέλεσμα: Νέος σχεδιασμός, νέα ηλεκτρονικά συστήματα, «διαστημικό» κόκπιτ και ένα μαχητικό με αξιοσημείωτες stealth δυνατότητες, υποψήφιο για την ελληνική αξιολόγηση του νέου μαχητικού αεροσκάφους, το οποίο παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό.

ΑΟΖ ΚΑΙ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΙ
Προστατεύοντας την εθνική περιουσία της Αν. Μεσογείου

Πέρα από το θετικό του εντοπισμού παραγωγικών ενεργειακών πεδίων εντός της κυπριακής ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο η εκμετάλλευση αυτών των κοιτασμάτων θα είναι αδύνατη αν δεν υπάρξει συντονισμένη προσπάθεια προστασίας και επιτήρησης της Ζώνης. Στην πλέον αναλυτική παρουσίαση που έχει γίνει στον ελληνικό τύπο μέχρι σήμερα, παρουσιάζονται τα πλωτά και ενάερια μέσα των οποίων η απόκτηση είναι μονόδρομος για την Κύπρο, αν θέλει πράγματι να καταστεί παραγωγός χώρα ενεργειακών πρωτογενών προϊόντων.

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΝΑΥΤΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ: Οπλικά συστήματα και υποψήφια σκάφη ανοικτής θαλάσσης

Για αρκετά χρόνια, η ναυτική δύναμη της Κυπριακής Δημοκρατίας περιορίζεται σε μικρά ταχύπλοα σκάφη με ελαφρύ οπλισμό και με περιορισμένες δυνατότητες αποστολών μεγάλης διάρκειας. Η επιβεβαίωση όμως τα τελευταία χρόνια ότι ο βυθός των θαλασσίων περιοχών που ανήκουν στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας διαθέτει τεράστια αποθέματα ενεργειακών πόρων, που θα μπορούσαν να αποδώσουν δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικό αέριο το χρόνο και απροσδιόριστο αριθμό χιλιάδων βαρελιών πετρελαίου, άλλαξε άρδην την κατάσταση.

ΑΡΑΒΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ: Το «καζάνι» έσκασε – Και τώρα;


Ο αραβικός κόσμος αποτελεί μια συμπαγή γεωπολιτική και πολιτιστική οντότητα μεταξύ τριών ηπείρων. Οι Άραβες κατέχουν τα τρία βασικά στοιχεία ενός ισχυρού κράτους: Ο αραβικός πληθυσμός ανέρχεται σε 318,3 εκατομμύρια το 2006, με κυρίαρχο στοιχείο τη νεότητα. Το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και άλλοι φυσικοί πόροι καθιστούν τον αραβικό λαό από τους πιο πλούσιος του πλανήτη, τα επιβεβαιωμένα αποθέματα πετρελαίου αποτελούν το 57 % των παγκοσμίων αποθεμάτων και το 29,5 % του φυσικού αερίου.

Το τρίτο στοιχείο είναι η γεωγραφική έκταση του αραβικού χώρου, που φτάνει τα 14,2 εκατ. τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή το 10,2 % της συνολικής έκτασης της γης. Οι Άραβες ελέγχουν μεγάλες εκτάσεις που εκτείνονται από τον Ατλαντικό ωκεανό μέχρι τον περσικο-αραβικό κόλπο και ελέγχουν σημαντικές εμπορικές οδούς όπως η διώρυγα του Σουέζ, τα στενά του Άντεν, τα στενά του Όρμους και του Γιβραλτάρ. Γιατί όμως είναι διαιρεμένοι σε 22 κράτη και το πολιτικό και οικονομικό χάσμα μεταξύ αυτών των κρατών είναι τεράστιο;


ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Οι ανεξήγητες κινήσεις του Γ. Παπανδρέου

Ένα από τα χωριά της ορεινής Ξάνθης επισκέφθηκε στα μέσα Φεβρουαρίου ο πρωθυπουργός της χώρας Γιώργος Παπανδρέου. Πρόκειται για τον οικισμό Δημάριο του δήμου Μύκης, απ’ όπου κατάγονται αρκετοί από εκείνους που εντάσσονται στους εξτρεμιστές των γνωστών θέσεων του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, ότι δηλαδή στη Θράκη δεν υπάρχει μουσουλμανική, αλλά τουρκική μειονότητα.

Η επίσκεψη Νταβούτογλου και η θεωρία του περί «Τουρκο-μουσουλμάνων» δείχνει κάτι ότι κάτι βαθύτερο συντελείται στις συνομιλίες μεταξύ των δύο κυβερνήσεων. Για πρώτη φορά ελληνική κυβέρνηση δέχεται να μπει στο τραπέζι θέμα μειονότητας...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ: Η ανάσταση του εθνικισμού στη «χώρα των αετών»

Είναι γεγονός ότι ενώ η Αλβανία έχει περάσει – τουλάχιστον σε θεωρητικό επίπεδο – σε δημοκρατική λειτουργία εδώ και είκοσι χρόνια, εντούτοις το αλβανικό κράτος συνεχίζει την πρακτική του καθεστώτος του Κόμματος Εργασίας (ΚΕΑ), το οποίο ήταν πολύ εχθρικό έναντι της ελληνικής μειονότητας. Οι ενέργειες της αλβανικής πλευράς κατά της ελληνικής μειονότητας κατά τη διάρκεια της περιόδου του ΚΕΑ επικεντρώθηκαν στον εδαφικό, πληθυσμιακό, εκπαιδευτικό, πολιτισμικό, θρησκευτικό και πολιτικό αφελληνισμό. Μόνο προβλήματα και ανησυχία γεννούν οι αλβανικές κινήσεις που δείχνουν να έχουν την σαφή υποστήριξη της Άγκυρας...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

 

19/2/2011

defencenet.gr

Στέλνουν για παλιοσίδερα υποβρύχια και πυραυλακάτους γιατί το ζήτησε η τρόϊκα!

Το πρόγραμμα οικονομικών περικοπών και περιορισμού των λειτουργικών δαπανών των E.Δ. που επέβαλε η τρόϊκα, στέλνει στα παλιατζίδικα τέσσερα υπερπολύτιμα σκάφη του Π.Ν., τo υποβρύχιο ΓΛΑΥΚΟΣ S110 Type 209/1100, για το οποίο δαπανήθηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για τον εκσυγχρονισμό του μόλις δέκα χρόνια πριν και άλλες τρεις πυραυλακάτους κλάσης S148 (La Combattante IIA) που είχαν παραληφθεί δωρεάν ως αντισταθμιστικά οφέλη για την πρώτη αγορά των "αμαρτωλών" υποβρυχίων Type 214! 

Φαίνεται ότι το Πολεμικό Ναυτικό είναι αρκετά ισχυρό για να πολεμά όσους επιβουλεύονται την ασφάλεια της χώρας, αλλά απέναντι στον εσωτερικό εχθρό, την τρόϊκα και τους συνεργάτες της είναι και αυτό αδύναμο...

Ειδικά το θέμα του ΓΛΑΥΚΟΣ S110 που είχε μπροστά του άλλα δέκα χρόνια επιχειρησιακής ζωής τουλάχιστον (το σκάφος βγήκε ολοκαίνουριο και με προηγμένα συστήματα από το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού NEPTUNE I) είναι σκανδαλώδες. 

Το εν λόγω υποβρύχιο είναι το πρώτο παγκοσμίως συμβατικό Τype 209 /1100, και φυσικά το πρώτο και ομώνυμο στη σειρά των τεσσάρων υποβρυχίων που διαθέτει το Πολεμικό Ναυτικό (ΝΗΡΕΥΣ S111, ΤΡΙΤΩΝ S112, ΠΡΩΤΕΥΣ S113) και προοριζόταν να διατηρηθεί σε υπηρεσία μέχρι το 2015-16, ειδικά τώρα που ο στόλος έχει στερηθεί την υπηρεσία (ίσως και για πάντα) του ΩKEANOS S118 του οποίου το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού κατά τα λόγια του ίδιου του υπουργού Εθνικής Άμυνας Ευάγγελου Βενιζέλου, "Δεν ξέρουμε αν έχει πετύχει".

Το πρόγραμμα αυτό επέτρεπε στα υποβρύχια να παραμείνουν αξιόμαχα για δύο δεκαετίες ακόμα, μετά από εκτεταμένη συντήρηση και εγκατάσταση σύγχρονων συστημάτων μάχης. Το πρόγραμμα προέβλεπε γενικές επισκευές σκάφους, καθώς επίσης:

-εγκατάσταση συστήματος σόναρ CSU 83-90
-εγκατάσταση συστήματος διαχείρησης τακτικών δεδομένων και ελέγχου βολής "Κανάρης"
-αντικατάσταση και εκσυγχρονισμό των ηλεκτρονικών αντιμέτρων
-ολοκλήρωση βλήματος υποβρύχιας εκτόξευσης εναντίων πλοίων UGM-84D Block 1C Harpoon
-αναβάθμιση του εξοπλισμού ναυτιλίας, επικοινωνιών και ESM (δέκτες GPS και SATNAV      -Σύστημα αδρανειακής Ναυτιλίας INS Sperry Marine Mk29 Mod 3, ραντάρ έρευνας Calypso III
-γενική συντήρηση και αναβάθμιση των κύριων κινητήρων, περισκοπίων και λοιπών συστηματων

Σημειώνεται ότι τα υποβρύχια που προέκυψαν από το πρόγραμμα NEPTUNE I είναι τα μοναδικά στο Π.Ν. που μπορούν να εκτοξεύουν βλήματα UGM-84D Block 1C Harpoon, κάτι για το οποίο δεν έχουν πιστοοποιηθεί ούτε τα νέα υποβρύχια Type 214! 

To ΓΛΑΥΚΟΣ κατασκευάσθηκε στα Ναυπηγεία της HDW στο Κίελο της Γερμανίας. Η καθέλκυση του έγινε στις 19 Σεπτεμβρίου 1970, ενώ στις 6 Νοεμβρίου 1971 κατέπλευσε στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας και εντάχθηκε στη δύναμη της Διοίκησης Υποβρυχίων του Αρχηγείου Στόλου. Από τον Μάρτιο του 1996 έως τον Αύγουστο του 1998 έλαβαν χώρα στις εγκαταστάσεις του Ναυστάθμου Σαλαμίνας οι εργασίες εκσυγχρονισμού μέσης ζωής (πρόγραμμα Neptune I) για την επιχειρησιακή και τεχνολογική του αναβάθμιση, στις απαιτήσεις του σύγχρονου πολέμου.

Το ΓΛΑΥΚΟΣ είναι το δεύτερο στη ιστορία του Πολεμικού Ναυτικού με αυτό το όνομα. Το πρώτο ήταν το υποβρύχιο με χαρακτηριστικό αριθμό Υ-6 , το οποίο έδρασε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο παροπλισμός του υποβρυχίου ΓΛΑΥΚΟΣ αποφασίστηκε καθώς υποτίθεται ότι το πρώτο υποβρύχιο Type 214 ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ S120 έχει ήδη ενταχθεί σε υπηρεσία και οδεύει προς την πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα, αλλά είναι τουλάχιστον έωλο: Για πρώτη φορά παροπλίζεται κύριο όπλο, χωρίς να έχει ενταχθεί σε επιχειρησιακή ικανότητα ο διάδοχός του για ευνόητους λόγους. .

Οι υπόλοιπες μονάδες που θα παροπλιστούν είναι τα τρία από τα έξι συνολικά ταχέα περιπολικά κατευθυνόμενων βλημάτων κλάσης S148 (La Combattante IIA). Η πρόσκτηση των πλοίων του τύπου έγινε από τα αποθέματα του Γερμανικού ναυτικού (οι δύο τελευταίες ως αντισταθμιστικά ωφελήματα από το αρχικό πρόγραμμα πρόσκτησης τεσσάρων υποβρυχίων Type 214).

Συνολικά το ΠΝ απέκτησε και ενέταξε σε υπηρεσία τις ακόλουθες μονάδες, που όλες τους ναυπηγήθηκαν στα ναυπηγεία της CMN στο Χερβούργο (σε παρένθεση η πρώτη ημερομηνία αφορά την αρχική ένταξη σε υπηρεσία στο Γερμανικό ναυτικό, ενώ η δεύτερη την ένταξη σε υπηρεσία στο ΠΝ.

Το γεγονός ότι στέλνουν για παλιοσίδερα προκειμένου να μειώσουν το λειτουργικό κόστος των Ε.Δ. και αφήνουν "τρύπες" στην ασφάλεια της χώρας (είναι φοβερό ότι βγαίνει εκτός υπηρεσίας, ειδικά ο ΓΛΑΥΚΟΣ) καταδεικνύει το πόσο επικίνδυνη για την χώρα εξελίσσεται η παραμονή της τρόϊκας...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr 

20/12/2010

defencenet.gr

Νέα Δομή Δυνάμεων με λιγότερο προσωπικό, λιγότερα όπλα, λιγότερες δαπάνες & λιγότερη ασφάλεια...

ImageΈνοπλες Δυνάμεις 100.000 αξιωματικών, υπαξιωματικών, ΕΠΟΠ και στρατευσίμων προβλέπει η Νέα Δομή Δυνάμεων και μία αναλογία υψηλότερη από 1:1 στην σχέση στελεχών και στρατευσίμων, με «κούρεμα» σε οπλικά υστήματα! Που σημαίνει ότι γαλόνια θα υπάρχουν, στρατιώτες για να διοικούνται από τα γαλόνια δεν θα υπάρχουν! Όπως αναφέρουν απόλυτα έγκυρες πηγές στο defencenet.gr η περίφημη «μείωση των οργανικών θέσεων των Ενόπλων Δυνάμεων μέχρι και 25% αλλά και κλείσιμο μεγάλου αριθμού μονάδων, κυρίως στην Κεντρική και Δυτική Ελλάδα» έχει πολλές ομοιότητες με τις ΔΕΚΟ: Κλείνουν μονάδες, τυπικά δεν υπάρχουν θέσεις, άρα μειώνεται «αναγκαστικά» και ο συνολικός αριθμός των υπηρετούντων σε αυτές.
 

Ο Στρατός Ξηράς θα δει το προσωπικό του να μειώνεται μέχρι και 20.000 στελέχη σταδιακά και από τις 93.000 άνδρες και γυναίκες θα πέσει περίπου στις 74.000 προσωπικό. Η μία «πηγή» μείωσης θα είναι οι ΕΠΟΠ:  Δεν θα ανανεωθεί η θητεία 11.300 Επαγγελματιών Οπλιτών του Στρατού Ξηράς. Από εκεί και πέρα «ελπίζεται» (!) να διατηρηθεί υψηλός ο ρυθμός παραιτήσεων και να μειωθεί ο συνολικός αριθμός εισερχομένων στις Ένοπλες Δυνάμεις μέσω των παραγωγικών σχολών.

Επιπλέον 4.000 ΕΠΟΠ που υπηρετούν σε ΠΝ και ΠΑ θα προστεθούν στον συνολικό αριθμό των προς αποχώρηση. Ο Στρατός Ξηράς έχει προσλάβει από το 2001 ,17.000 ΕΠΟΠ από τους οποίους έχουν μονιμοποιηθεί οι 5700. Άλλους 8000 έχουν προσλάβει ΠΑ και ΠΝ με τους μισούς να έχουν μονιμοποιηθεί.

Συνολικά έχει αποφασιστεί να απενεργοποιηθούν το Α' Σώμα Στρατού (λάθος μεγάλο κατά την εκτίμησή μας γιατί δεν απασχολεί σημαντικό προσωπικό και είναι το back-up, ας πούμε, του Σ.Ξ. σε επίπεδο διοίκησης), τέσσερις μεραρχίες, επτά ταξιαρχίες και επτά συντάγματα. Μικρές αριθμητικά αλλά αντίστοιχες αναλογικά απώλειες θα έχουν και οι άλλοι δύο Κλάδοι των Ενόπλων Δυνάμεων, το Πολεμικό Ναυτικό και η Πολεμική Αεροπορία.

Σε επίπεδο υλικού, για την ώρα μόνο το Π.Ν. έχει ξεκαθαρίσει ότι θα μείνει με 12 κύριες μονάδες από τις 14 που ισχύουν σήμερα και 8-10 υποβρύχια. Στην Πολεμική Αεροπορία τα όσα διαρρέουν για οροφή 250 μαχητικών αφρούν μόνο αυτούς που θέλουν να «σκοτώσουν» τώρα το πρόγραμμα του Νέου Μαχητικού Αεροσκάφους. Τυχόν μείωση της οροφής στα 250 μαχητικά θα έστελνε το πρόγραμμα του Νέου Μαχητικού το 2017, έτος κατά το οποίο προγραμματίζεται η απόσυρση των F-4 Peace Icarus.

Σήμερα με συνολικό αριθμό μαχητικών τρίτης γενιάς ή αναβαθμισμένων της ιδίας γενιάς και αναβαθμισμένων δεύτερης γενιάς, έχουμε έναν συνολικό αριθμό 239 αεροσκαφών. Είτε παραμείνουν είτε αποσυρθούν τα A-7E/TA-7, η μείωση στα 250 μαχητικά κλείνει οτ θέμα Νέου Μαχητικού για πέντε χρόνια τουλάχιστον. Άποψη και εκτίμησή μας είναι ότι καθαρά ορθολογιστικά σημασία δεν έχει πόσα μαχητικά έχεις, αλλά τι επιχειρησιακή παραγωγή μπορείς με αυτά που έχει.

Το νούμερο των 301 μαχητικών της νυν οροφής έχει προέλθει από συγκεκριμένη επιχειρησιακή αναγκαιόητα που λαμβάνει υπ’όψιν της τις διαθεσιμότητες, τις τυχόν απώλειες σε καιρό ειρήνης, τα μαχητικά που θα επιβιώσουν μετά από πρώτο πλήγμα του αντιπάλου, από το πρώτο 24ωρο μιας σύγκρουσης, τα ατυχήματα κλπ.

Σε μελέτη του 1996 υπολογιζόταν ότι τα πρώτα 30’ μιας σύγκρουσης με την Τουρκία, δύο ολόκληρες Μοίρες, δηλαδή 40 αεροσκάφη θα είχαν καταρριφθεί ή θα είχαν τεθεί εκτός δράσης από διάφορα αίτια.

Σε αναπροσαρμογή της εκείνης της μελέτης, ακολούθησαν δύο άλλες μία στις αρχές και μία στα μέσα της δεκαετίας που μείωνων τον αριθμό των απωλεσθέντων αεροσκαφών το πρώτο ημίωρο σε 28 και 25, λόγω της εισόδου μεγάλου αριθμού σύγχρονων αεροσκαφών και όπλων. Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση για το πρώτο 24ωρο μιας σύγκρουσης υψηλής έντασης οι απώλειες που περιμένουν ΓΕΑ και ΓΕΕΘΑ ξεπερνούν τα 50 μαχητικά.

Μπορεί ο αντίπαλος να έχει απωλέσει μέχρι και 90 μαχητικά στο ίδιο χρονικό διάστημα με δεδομένο ότι θα εκτελέσει επιθετικές επιχειρήσεις σε κορεσμένο περιβάλλον από φίλια Α/Α μέσα, αλλά το θέμα είναι πόσα θα μείνουν ικανά σε υπηρεσία από ελληνικής και τουρκικής πλευράς. Π.χ. σήμερα ας υποθέσουμε (καθαρή υπόθεση) ότι η μέση διαθεσιμότητα για επιχειρήσεις είναι 70%. Όταν λέμε «για επιχειρήσεις» σημαίνει ότι πετούν και αεροσκάφη με παρατηρήσεις τα οποία υπό νορμάλ συνθήκες δεν θα πετούσαν σε καιρό ειρήνης.

 Σημαίνει ότι από την σημερινή δύναμη των 239 περίπου 160 θα αναλάβουν την προστασία της ίδιας της Ελλάδας και το 1/3 από αυτά θα έχει τεθεί εκτός υπηρεσίας το πρώτο 24ωρο της σύγκρουσης! Όλα αυτά στο ευνοϊκό σενάριο, ότι δεν θα έχουμε επιτυχημένο αιφνιδιαστικό κτύπημα από τον εχθρό με καταστροφή μεγάλου αριθμού φίλιων μαχητικών στο έδαφος.

Τι θέλουμε να πούμε με αυτό: Το εύκολο είναι να μειώσεις την οροφή στα μαχητικά αεροσκάφη και να μην προμηθευτείς νέα. Το δύσκολο και επώδυνο είναι να χάσεις έναν πόλεμο, δηλαδή, έδαφος, εθνικά δικαιώματα κλπ.

Σε ότι αφορά τον Στρατό Ξηράς, ούτες ή άλλως τα σημερινά νούμερα είναι εικονική πραγματικότητα σε ότι αφορά τα μέσα που χρησιμοποιεί. Αυτοί οι αριθμοί περί 2.500 ΤΟΜΠ, είναι εικονικοί. Κλάσμα αυτών είναι σε υπηρεσία. Γελούσαν οι αξιωματικοί στο ΓΕΣ από την διαρροή για "1750 ΤΟΜΠ/ΤΟΜΑ που θα μείνουν ενεργά". Και γελούσαν γιατί αυτό δεν είναι μείωση δύναμης. "Είναι αύξηση 100% αν μπορούν να λειτουργήσουν 1750 οχήματα" έλεγε σκωπτικά ανώτερος αξιωματικός της Διεύθυνσης Τεχνικού του ΓΕΣ.

Από τα άρματα μάχης μόνο τα LEO1/2 και αριθμός M48A45 ΜΟLF υπηρετεί. Κάτι παραπάνω από 1000 άρματα δηλαδή. Τόσα υπηρετούν ονομαστικά. Πόσα λειτουργούν, είναι άλλη υπόθεση.  ΤΟΜΑ δεν υπάρχει ούτε ένα. Τα φορτηγά του Σ.Ξ. σε ποσοστό 80% είναι για «επισκευή και πέταμα». Στα αντιαεροπορικά καλύτερα να μην αναφερθούμε σε «ληγμένα».

Δύσκολο το έργο και της πολιτικής (γιατί δεν πιστεύουμε ότι θέλουν να αποτύχουν ή να θεωρηθούν αποτυχημένοι), αλλά κυρίως της στρατιωτικής ηγεσίας. Η ευθύνη της τελευταίας είναι μεγαλύτερη. Οι πολιτικοί κάνουν την δουλειά τους. Ας την κάνουν και οι στρατιωτικοί. Υπάρχουν και παραιτήσεις, σε τελική ανάλυση...  

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

24/11/2010

defencenet.gr/defence

Stand-off μήνυμα στην Ανατολή: Απόλυτα επιτυχημένη πρώτη βολή όπλου JDAM σήμερα στα Καράβια!

ImageΛίγα λεπτά μετά τις 10.00 το πρωί σήμερα, δύο F-16 Advanced από την 335 Μοίρα της 116 Πτέρυγας Μάχης του Αράξου, «έστειλε» ένα stand-off μήνυμα στην Ανατολή : Τα ελληνικά F-16 εφεξής επιχειρούν με όπλα μακρού βεληνεκούς (stand-off weapons) και θα πρέπει να σκεφτούν δύο φορές πριν επιχειρήσουν κάτι που θα είχε ως αποτέλεσμα ο συνδυασμός F-16 Adv. και JDAM να αναλάβει δράση: Τα αποτελέσματα, όπως καταγράφηκαν στην σημερινή πρώτη δοκιμή συλλογής JDAM υπό πραγματικές συνθήκες, θα είναι καταστροφικά.

Η αποστολή ξεκίνησε περίπου στις 10.00 το πρωί από το αεροδρόμιο του Αράξου με δύο F-16, ένα διθέσιο και ένα μονοθέσιο, το οποίο έφερε και το βλήμα JDAM. Επιλέχθηκε η βολή να γίνει από το μονοθέσιο αεροσκάφος για να υπάρχει αυξημένος βαθμός δυσκολίας και όχι από το διθέσιο που οπωσδήποτε λόγω μικρότερου φόρτου του χειριστή, τα πράγματα θα ήταν πιο απλά. Στόχος το πεδίο βολής Καράβια, δυτικά της Μονεμβασιάς.

ImageΤα δύο αεροσκάφη σηκώθηκαν στον αέρα με το μονοθέσιο να φέρει αναρτημένο το φονικό φορτίο του στην πρώτη δοκιμή του όπλου με οπλισμένη πραγματική κεφαλή επί ελληνικού εδάφους. Το σχέδιο της αποστολής, που περιλαμβάνει τον “φάκελο” άφεσης, τις συντεταγμένες του στόχου και τις παραμέτρους τερματικής καθοδήγησης, “φορτώθηκει” στο αεροσκάφος-φορέα πριν την απογείωση καρτά την πάγια διαδικασία. Λίγα λεπτά αργότερα έφτασαν στην αποδεκτή περιοχή άφεσης (Launch Acceptable Region/LAR) .

Ο στόχος καταδείχθηκε, το όπλο τροφοδοτηθεί με ηλεκτρική ενέργεια από το αεροσκάφος, ξεκίνησε η διαδικασία ευθυγράμμισης του αδρανειακού του συστήματος (INS) με το αντίστοιχο του αεροσκάφους, ενώ παράλληλα έλαβε αυτόματα τα δεδομένα στόχευσης. Στη συνέχεια το όπλο κατευθύνθηκε στον στόχο με τη βοήθεια του υβριδικού συστήματος ναυτιλίας GPS/INS. Χρησιμοποιήθηκε η διαμόρφωση, που συνδυάζει τα στοιχεία του INS με αυτά που λαμβάνονται από τον δέκτη GPS. Πιθανή απόκλιση: Λιγότερο από 10 μέτρα.

Αν το GPS δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί λόγω ισχυρών ηλεκτρονικών παρεμβολών, η καθοδήγηση θα γινόταν γίνεται αποκλειστικά από το INS, με τη μέση απόκλιση από τον στόχο να φθάνει τα 25 μέτρα.
Αφέθηκε σε απόσταση περίπου 12 μιλίων (20 χλμ) από τον στόχο, από μέσο ύψος ενώ υπάρχει δυνατότητα άφεσής του με διάφορες τεχνικές βομβαρδισμού (dive, toss, loft), αλλά και σε ευθεία πτήση, εντός ή εκτός του άξονα του στόχου (οn/off-axis).

Τo όπλο επιτρέπει ακόμη την προσβολή πολλαπλών στόχων σε μία και μόνη διέλευση του αεροσκάφους-φορέα, ενώ παρέχει στο χρήστη δυνατότητα επιλογής διαφόρων διαμορφώσεων σκόπευσης του στόχου, καθώς και προσχεδιασμένης ή εν πτήσει επανασκόπευσής του.

Η βολή ήταν απόλυτα επιτυχημένη και τα αποτελέσματα του βομβαρδισμού ορατά από απόσταση... Συνολικά η Π.Α. έχει παραλάβει 100 JDAM (Joint Direct Attack Munition = Κοινή Βόμβα Προσβολής Ακριβείας). Πρόκειται για συλλογές καθοδήγησης ακριβείας που μπορεί να τοποθετηθούν σε βόμβες  Mk-83 (GBU-31), Mk-84 ή  BLU-109/B (GBU-32).

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
 

 

 

3/11/2010

defencepoint.

Υψώθηκε η ελληνική σημαία στον ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗ

Σε μια σεμνή τελετή που πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις της HDW στο Κίελο της Γερμανίας, υψώθηκε, επιτέλους, η ελληνική σημαία στο υποβρύχιο ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ.
Στην τελετή παραβρέθηκε ο αρχηγός του γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Α/ΓΕΝ), αντιναύαρχος Δημήτριος Ελευσινιώτης συνοδευόμενος από στελέχη του επιτελείου και ο διοικητής Υποβρυχίων, καθώς επίσης και εκπρόσωποι της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Επενδύσεων και Εξοπλισμών (ΓΔΑΕΕ).

Τις επόμενες ημέρες το ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ αναμένεται να αναχωρήσει για τη Νορβηγία, στα ύδατα της οποίας θα παραμείνει μέχρι τις 30 Νοεμβρίου για την πραγματοποίηση των τελικών δοκιμών και την ολοκλήρωση της εκπαίδευσης του πληρώματος.

Στη συνέχεια, το υποβρύχιο θα ξεκινήσει για το ταξίδι προς την Ελλάδα το οποίο θα διαρκέσει 36 ημέρες, εκ των οποίων οι 23 θα είναι εν πλω.
 

 

2/10/2010

defencenet.gr

Μέρος του Στόλου από σήμερα η ΤΠΚ SUPER VITA «Υπ/χος ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ» - Δίνει λύσεις στο Π.Ν.

Μια πολύ σημαντική ενίσχυση του πολεμικού μας Στόλου έλαβε χώρα σήμερα με την παράδοση της τετάρτης από τις 7 συνολικά πυραυλακάτους τύπου SUPER VITA που ναυπηγούνται στα ναυπηγεία Ελευσίνας.

ImageΠρόκειται για την πυραυλάκατο «Υποπλοίαρχος ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ» στην οποία  υψώθηκε σήμερα το πρωί η Ελληνική Σημαία. Στην τελετή παρέστησαν ο Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Δ. Ελευσινιώτης Π.Ν. και ο Αρχηγός Στόλου Αντιναύαρχος Γ. Δημητριάδης Π.Ν., ο Πρέσβης της  Γαλλίας κ. Christophe Farnaud και  Ηνωμένου Βασιλείου Δρ. David Landsman, Ναυτικοί Ακόλουθοι και στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού.

Το πρόγραμμα κατασκευής των πυραυλάκατων τύπου SUPER VITA, εκτελείται  καθ΄ ολοκληρίαν στα Ναυπηγεία Ελευσίνας με τεχνολογία και σχεδιασμό που παραχώρησε η Βρετανική εταιρεία Vosper. Η πέμπτη πυραυλάκατος τύπου SUPER VITA προγραμματίζεται να παραδοθεί στο ΠΝ περί τα τέλη του έτους, ενώ η 6η και 7η,  το  Νοέμβριο του 2012  και τον Μάρτιο του 2013. Η παράδοση της πυραυλακάτου «Υποπλοίαρχος ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ» σηματοδοτεί την ένταξη σε υπηρεσία του βλήματος ΜΜ40 Exocet Block 3 το οποίο θα προσδώσει στο ΠΝ  δυνατότητες καταστροφής στόχων στην ξηρά σε απόσταση 180 χλμ.

Η σημαντική αυτή αναβάθμιση του οπλοστασίου του ΠΝ σε συνδυασμό με τις ήδη γνωστές δυνατότητες των σκαφών τύπου SUPER VITA αποτελούν ένα μεγάλο βήμα ποιοτικής αναβάθμισης των δυνατοτήτων του ΠΝ. Επισημαίνεται ότι και τα υπόλοιπα τρία πλοία της ίδιας κλάσης θα διαθέτουν το συγκεκριμένο πυραυλικό σύστημα ενώ προβλέπεται η αναβάθμιση των βλημάτων ΜΜ40 Exocet που διαθέτουν τα τρία σκάφη που έχουν ήδη παραδοθεί συγκροτώντας μία ισχυρή δύναμη 7 ταχύπλοων πυραυλακάτων εξοπλισμένες με βλήματα ΜΜ40 Exocet Block 3    

ImageΤα Ναυπηγεία του Ομίλου Νεώριον σε εκτέλεση παραγγελιών  του ΥΠΕΘΑ,  έχουν ναυπηγήσει και  παραδώσει  μέχρι στιγμής στο Π.Ν. 5 Αρματαγωγά, 1 πλοίο Υποστήριξης Στόλου και 4 Πυραυλάκατους Super Vita, ενώ ανέλαβαν και ολοκλήρωσαν τον εκσυγχρονισμό 4 Πυραυλάκατων παλαιότερης τεχνολογίας.  Επιπλέον. Ο Όμιλος Νεώριον ανανέωσε πρόσφατα τη συμφωνία με τη γαλλική DCNS  για την κατασκευή  των φρεγατών τύπου FREMM στα Ναυπηγεία Ελευσίνας, όταν  οριστικοποιηθεί η ανάθεσή τους από το ΥΠΕΘΑ.

Εκτός από  τις  αμυντικές εργασίες, τα Ναυπηγεία Νεωρίου, ναυπήγησαν και παρέδωσαν  3 ferryboat, 2 Mega Yachts, 2 Πυροσβεστικά και 2 Αντιλαθρεμπορικά.  Συνολικά, τα Ναυπηγεία Σύρου και Ελευσίνας. Στα 17 χρόνια που ελέγχονται από τον Όμιλο Νεώριον, έχουν ναυπηγήσει και παραδώσει  στο Π.Ν. της χώρας και σε  πλοιοκτήτες  19 σύγχρονα σκάφη, ενώ σε εκατοντάδες ανέρχονται τα εμπορικά πλοία που επισκευάστηκαν και μετασκευάστηκαν.

Μιλώντας στην τελετή παράδοσης ο Πρόεδρος του Ομίλου Νίκος Ταβουλάρης,  αναφέρθηκε  και στην πρόσφατη συμφωνία για τη μεταβίβαση των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά στην Αμπού Ντάμπι Μάρ. «Εύχομαι  να διασωθεί τώρα ο Σκαραμαγκάς, μετά τις τρεις αποτυχημένες λύσεις διάσωσης μέσα σε μια 10ετία που οδήγησαν σε κρίση και τα υπόλοιπα ναυπηγεία της χώρας»  είπε χαρακτηριστικά ο Πρόεδρος του Ομίλου.

Με την ευκαιρία, Πρόεδρος του Ομίλου Νίκος Ταβουλάρης, απάντησε και σε όσους  επιρρίπτουν ευθύνες  στον   Όμιλο για την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, να απαγορεύσει στο Σκαραμαγκά τις εμπορικές δραστηριότητες, λόγω των παράνομων κρατικών επιδοτήσεων που δέχτηκε.

Ο κ. Ταβουλάρης  διευκρίνισε ότι  «Η διακοπή» των εμπορικών δραστηριοτήτων του Σκαραμαγκά είναι αποτέλεσμα πρωτοβουλίας του ελληνικού Υπ. Οικονομίας και Οικονομικών επί υπουργίας Αλογοσκούφη. Το γεγονός, τόνισε, αποδεικνύεται από πλήθος εγγράφων, ενώ  συνεχείς ήταν οι  προειδοποιήσεις  του Ομίλου Νεωρίου,  «ότι η λύση αυτή θα ήταν και θα είναι πάντα σε βάρος του συνόλου της ναυπηγοεπισκευής στη χώρα μας».

 

21/9/2010

defencenet.gr

Το πρώτο Su-35 παραδίδεται το 2015 - Υποψήφιο στην αξιολόγηση της Π.Α. - Video: Su-35 Vs EF-2000

Η ρωσική εταιρεία κατασκευής αεροσκαφών Sukhoi Holding Company και η ρωσική τράπεζα Sberbank υπέγραψαν συμφωνία χρηματοδότησης για τη κατασκευή του νέου μαχητικού αεροσκάφους πολλαπλών αποστολών Su-35S το οποίο θα είναι υποψήφιο και για την ελληνική αξιολόγηση  του Νέου Μαχητικού Αεροσκάφους της Π.Α.. Η συμφωνία αυτή θα παράσχει στην εταιρεία την αναγκαία μακροχρόνια χρηματοδότηση για την κατασκευή του μαχητικού και την τήρηση του χρονοδιαγράμματος παραδόσεων στον πρώτο πελάτη που είναι η ρωσική Αεροπορία.

Υπενθυμίζεται ότι το συγκεκριμένο αεροσκάφος παραγγέλθηκε από τη ρωσική Αεροπορία το καλοκαίρι του 2009 κατά τη διάρκεια της αεροδιαστημικής έκθεσης MAKS-2009. Πιο συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια της έκθεσης η ρωσική Αεροπορία παρήγγειλε 48 Su-35S, 12 Su-27SM και 4 Su-30M2. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα παραδόσεων το πρώτο Su-35S θα παραδοθεί το 2015.

Η εταιρεία ξεκίνησε τη διαδικασία παραγωγής των αεροσκαφών σχεδόν άμεσα με τη συναρμολόγηση των πρώτων αεροσκαφών να ξεκινά το 2010. Το νέο αεροσκάφος θα είναι εξοπλισμένο με ραντάρ AESA, το οποίο θα μπορεί να ιχνηλατεί 30 εναέριους στόχους να εμπλακεί με 8 στόχους, καθώς και 4 χερσαίους στόχους με δυνατότητα εμπλοκής 2 εξ αυτών.
 
Το ίχνος του ραντάρ είναι σαφώς μειωμένο σε σχέση με αυτό των άλλων μαχητικών 4ης γενιάς. Υπενθυμίζεται ότι το Su-35S θα είναι υποψήφιο στην αξιολόγηση για την αγορά του Νέου Μαχητικού Αεροσκάφους της Πολεμικής Αεροπορίας. Μάλιστα, όπως αναφέρουν πηγές από την ρωσική πρωτεύουσα η ρωική πλευρά έχει καταρτίσει "ειδικό φάκελο" για την αντιμετώπιση του F-35, τον οποίο θα κοινοποιήσουν στην ελληνική πλευρά.

 

18/9/2010

defencepoint.gr

Τον Οκτώβριο η παραλαβή του ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ

 

Με ταχείς ρυθμούς μετά την κατάθεση στη Βουλή των Ελλήνων του Σχεδίου Νόμου για την κύρωση της σύμβασης των υποβρυχίων Type 214 άρχισαν οι διαδικασίες για την παραλαβή του υποβρυχίου ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ S120.

ImageΉδη το Πολεμικό Ναυτικό άρχισε τη συγκρότηση του πληρώματος του υποβρυχίου από προσωπικό της Διοίκησης Υποβρυχίων του Αρχηγείου Στόλου. Το πλήρωμα του υποβρυχίου που κυμαίνεται μεταξύ 32 και 40 ατόμων θα συνοδεύσει και αρμόδια επιτροπή η οποία θα υπογράψει τα πρωτόκολλα παραλαβής. Σύμφωνα με τον ισχύοντα προγραμματισμό, το πλήρωμα και η επιτροπή πρόκειται να αναχωρήσουν για το Κίελο μόλις το σχέδιο νόμου ψηφιστεί από τη Βουλή.

Εκεί, στις εγκαταστάσεις της HDW θα γίνουν οι προβλεπόμενες διαδικασίες για την παραλαβή του υποβρυχίου οι οποίες πρόκειται να έχουν ολοκληρωθεί εντός δύο εβδομάδων. Στη συνέχεια, το υποβρύχιο θα παραμείνει στο Κίελο επί τρεις εβδομάδες για να ολοκληρωθεί η εκπαίδευση του πληρώματος σε ορισμένα αντικείμενα από τη HDW (αποτελεί συμβατική της υποχρέωση). Με την ολοκλήρωση και αυτής της φάσης θα αρχίσει το ταξίδι της επιστροφής στην Ελλάδα το οποίο εκτιμάται ότι διαρκέσει περί τις έξι βδομάδες εκ των οποίων περίπου το 60% θα είναι εν πλω.

29/7/2010

defencepoint.gr

Νέες τορπίλες για το Πολεμικό Ναυτικό

Την προμήθεια 59 τορπιλών βαρέως τύπου περιέχει σε υψηλή προτεραιότητα το νέο ΕΜΠΑΕ 2011-2015 των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

 Οι νέες τορπίλες πρόκειται να εξοπλίσουν κατά κύριο λόγο τα τέσσερα νέα υποβρύχια Type 214. Η συγκεκριμένη προμήθεια έρχεται να καλύψει ένα μεγάλο κενό που δημιουργείται από την επικείμενη ένταξη στον ελληνικό υποβρυχιακό στόλο των τεσσάρων νέων υποβρυχίων Type 214. Υπενθυμίζεται ότι στο προηγούμενο ΕΜΠΑΕ περιλαμβανόταν η προμήθεια 70 νέων τορπιλών αλλά δυστυχώς το συγκεκριμένο πρόγραμμα κατέληξε σε τέλμα. Οι υποψηφιότητες τότε ήταν η γερμανική DM2A4 της Atlas Elektronik και η γαλλο-ιταλική προέλευσης Black Shark της WASS (Whitehead Alenia Sistemi Subacquei).

 

© ATLAS

 Αξίζει να αναφερθεί ότι στην προσπάθεια υλοποίησης του προγράμματος τότε είχαν ανακύψει σοβαρά προβλήματα για την πλήρη ολοκλήρωση του όπλου στο σύστημα μάχης των υποβρυχίων Type 214 (ISUS 90 επίσης κατασκευή της Atlas Elektronik), τα δε οικονομικά κόστη ήταν σημαντικά σε τέτοιο βαθμό που να υπερκαλύψουν και την διαφορά των δύο αρχικών οικονομικών προσφορών της Atlas Elektronik και της Whitehead καθώς η δεύτερη είχε συμπιέσει (για ευνόητους λόγους) σημαντικά το κόστος.

 Οι παρακολουθούντες τα ελληνικά ναυτικά προγράμματα πιθανόν να ενθυμούνται ακόμα τη φιλολογία που είχε αναπτυχθεί περί πλήρους ή μερικής ολοκλήρωσης. Κύριος βιομηχανικός εταίρος της Atlas Elektronik ήταν η ελληνική Sunlight η οποία είχε μάλιστα τότε προτείνει και την κατασκευή μίας ελληνοποιημένης έκδοσης της DM2A4.

 Το πρόγραμμα είναι επίσης αξιομνημόνευτο καθώς μόνο λόγω κακής συγκυρίας (λόγω αποτυχίας στις αρχικές δοκιμές του Παπανικολής) δεν ξαναζούμε το σίριαλ των πυρομαχικών των αρμάτων μάχης. Βέβαια και στις δύο περιπτώσεις ο επιχειρησιακός φορέας είχε εγκαίρως προνοήσει για τον προγραμματισμό υλοποίησης των αντίστοιχων προγραμμάτων όπως συμβαίνει και αυτή τη φορά. Ελπίζουμε ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι στην ολοκλήρωση του νέου προγράμματος θα μελετήσουν σε βάθος τα δεδομένα και την κατάληξη σε τέλμα του προηγούμενου ώστε να αποφευχθούν παγίδες που θα οδηγήσουν στην παράταση ή παραπομπή του στις ελληνικές καλένδες.

 

16/7/2010

defencenet.gr

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Υπεγράφη ο εκσυγχρονισμός των επιθετικών ελικοπτέρων AH-64+ Apache !

ImageYπογράφηκε από  τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Ευάγγελο Βενιζέλο ο φάκελος με το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των 12 επιθετικών ελικοπτέρων ΑΗ-64+ Αpache, στην έκδοση «D» όπως αναφέρουν ασφαλείς πηγές του ΓΕΣ στο defencenet.gr. Έτσι επιβεβαιώνεται πλήρως το σχετικό δημοσίευμα μας της 2ας Ιουλίου. Η αξία του προγράμματος θα κυμανθεί περί τα 400 εκατ. ευρώ και θα έχει ως option τα υπόλοιπα επτά ελικόπτερα για τα οποία θα πρέπει μέσα σε ορίζοντα τριετίας, το αργότερο, να ληφθεί και για αυτά απόφαση εκευγχρονισμού.

Αναμένεται εντός των προσεχών εβδομάδων η αποστολή LoR στις ΗΠΑ προκειμένου να διασαφηνιστεί το τελικό κόστος και η τελική διαμόρφωση. Ορισμένα από αυτά τα ελικόπτερα, τουλάχιστον τα τέσσερα, θα φέρουν και το ραντάρ “Longbow”. Το πρόγραμμα θα περάσει φυσικά προς έγκριση και από τη νέα Επιτροπή Εξοπλιστικών προγραμμάτων της Βουλής.

Πρόκειται για ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη για πολλούς και διάφορους λόγους: Κατ’αρχήν επιχειρησιακούς: Δημιουργείται μία συμπαγής δύναμη 24 επιθετικών ελικοπτέρων έκδοσης “D” με οκτώ από αυτά να φέρουν ραντάρ “Longbow” (με συνακόλουθη δυνατότητα εγκλωβισμού πολλαπλών στόχων – μέχρι 16 – και συντονισμού της επίθεσης των «απλών» “D”.

Η αρχική σκέψη για εκσυγχρονισμό και των 19 ελικοπτέρων όπως ήδη έχουμε γράψει για την ώρα δεν θα «τρέξει» λόγω οικονομικής δυσπραγίας, αλλά έτσι ή αλλιώς είναι πολύ σημαντικό που μένει «παράθυρο» και για τα υπόλοιπα επτά μελλοντικά. Το ΓΕΣ, δια του Αρχηγού του Φράγκου Φραγκούλη που έχει αντιληφθεί την στρατηγική σημασία του συστήματος, επέμεινε και κατάφερε να πείσει για την άμεση ανάγκη υλοποίησης του προγράμματος.

Από εκεί και πέρα υπάρχουν και πολιτικές προεκτάσεις στο όλο ζήτημα: Η απόφαση υλοποίησης ενός σημαντικού ως προς το οικονομικό ύψος και την επιχειρησιακή αξία, προγράμματος, δείχνει ότι «κάτι κινείται» στην «έρημο» των αμυντικών επενδύσεων και ότι η ασφάλεια της χώρας δεν είναι τριτεύον ζήτημα. Ειδικά αυτή την στιγμή που η απειλή κάνει έντονη την εμφάνισή της, η απόφαση σε ένα τέτοιο πρόγραμμα δέον όπως εκληφθεί και ως "αποστολή" μηνύματος αποφασιστικότητας να διατηρήσουμε και να ενισχύσουμε την ασφάλειά μας.

Τα AH-64+ αν και αντιπροσώπευαν ό,τι πιο σύγχρονο υπήρχε την εποχή που αγοράστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990, θα αρχίσουν να αντιμετωπίζουν σοβαρό ζήτημα υποστήριξης, διότι η Ελλάδα και το Ισραήλ είναι οι μόνες χώρες που διατηρούν αυτή την έκδοση, με το Ισραήλ να έχει ξεκινήσει ένα πρόγραμμα σταδιακής αναβάθμισής τους ξεκινώντας με 9 και αργότερα με 3 ακόμη ελικόπτερα από τα 37 συνολικά AH-64A που διαθέτει.

Οι υπόλοιπες χώρες που είχαν αγοράσει ελικόπτερα AH-64A έχουν ήδη ξεκινήσει αντίστοιχα προγράμματα αναβάθμισης. Τα ελικόπτερα AH-64A διαθέτουν ηλεκτροπτικά συστήματα σαφώς υποδεεστέρων δυνατοτήτων από αυτά που προσφέρει η νεώτερη έκδοση, ενώ αναμφίβολα το τεχνολογικό χάσμα μεταξύ AH-64DHA και AH-64Α δεν αποτελεί την καλύτερη εγγύηση για τη συνύπαρξη και συνεργασία των δύο ελικοπτέρων στο πεδίο της μάχης.

Ο αμερικανικός στρατός έχει ήδη ξεκινήσει (από τον Ιούλιο του 2006) την αναβάθμιση του συνόλου των ελικοπτέρων των εκδόσεων AH-64D Block I και II (ουσιαστικά πρόκειται για αναβαθμισμένα ελικόπτερα AH-64A), στο επίπεδο AH-64D Block III. Είχε προηγηθεί το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των AH-64A στο επίπεδο AH-64D,  το οποίο ξεκίνησε το 1996 και ολοκληρώθηκε το 2006. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα περιελάμβανε τον εκσυγχρονισμό 284 ελικοπτέρων AH-64A στο επίπεδο AH-64D Block I και 217 ελικοπτέρων AH-64A στο επίπεδο AH-64D Block II. 

Η επισήμανση αυτή ουσιαστικά προσέδωσε μια νέα διάσταση στην κωδικοποίηση των ελικοπτέρων Apache με τα ελληνικά AH-64DHA να ανήκουν στο επίπεδο Block II. Ακολούθησε το 2007 η αναβάθμιση ακόμα 96 ελικοπτέρων στο επίπεδο AH-64D Extended Block II.  Έτσι αυτή την περίοδο ο αμερικανικός στρατός διαθέτει 618 ανακατασκευασμένα ελικόπτερα AH-64D Apache των εκδόσεων Block I, II και Extended Block II καθώς και 52 καινούργια ελικόπτερα AH-64D Block II τα οποία αποτελούν μέρος του προγράμματος αναπλήρωσης απωλειών από τις πολεμικές επιχειρήσεις στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν.

Συνολικά σε 11 χώρες υπηρετούν ακόμα 250 ελικόπτερα νέας κατασκευής ή αναβαθμισμένα, ενώ βρίσκονται υπό κατασκευή στην Αμερική και στην Ιαπωνία 104 ακόμα ελικόπτερα. Οι συνολικές απαιτήσεις του αμερικανικού στρατού για το μέλλον φτάνουν τα 634 ελικόπτερα της έκδοσης AH-64D Block III με στόχο την παραμονή του συγκεκριμένου τύπου ελικοπτέρου σε υπηρεσία μέχρι το 2040.

Σε σχέση με τις προηγούμενες εκδόσεις, η τελευταία έκδοση του Apache διαθέτει σειρά βελτιώσεων οι οποίες περιλαμβάνουν νέα άτρακτο, αναβαθμισμένο κινητήρα T700-GE-701D ο οποίος αποδίδει 2000 ίππους, νέο σύστημα μετάδοσης, αναβάθμιση ανοικτής αρχιτεκτονικής συστημάτων, νέα πτερύγια κατασκευασμένα από συνθετικά υλικά, βελτίωση του ραντάρ ελέγχου πυρός, ευέλικτες ψηφιακές επικοινωνίες, βελτιώσεις στο RFI, δικτυωμένη αρχιτεκτονική C4ISR, διασυνδετικότητα με UAV, νοητικό σύστημα υποβοήθησης λήψης αποφάσεων και  εξοπλισμό επιβιωσιμότητας του ελικοπτέρου.

Το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των ελικοπτέρων για τον αμερικανικό στρατό προχωρά κανονικά και εκτιμάται ότι το πρώτο AH-64D Block III του προγράμματος αναβάθμισης των υπαρχόντων ελικοπτέρων AH-64D Apache των εκδόσεων Block I, II και Extended Block II θα παραδοθεί το 2011. Η ολοκλήρωση του προγράμματος τοποθετείται το 2020, με τον τελικό αριθμό να φτάνει τις 634 μονάδες, λόγω του υπολογισμού των μελλοντικών απωλειών καθώς και της φθοράς που θα έχουν υποστεί τα ελικόπτερα στα πεδία των μαχών.  Επιπρόσθετα η γραμμή παραγωγής του AH-64D Block II πρόκειται να κλείσει το 2013, ώστε η εταιρεία να επικεντρώσει το ενδιαφέρον της στην παραγωγή της έκδοσης AH-64D Block III.

AH-64D Block III Apache

Γενικά Χαρακτηριστικά 
Πλήρωμα 2 πιλότους, 1 χειριστής και 1 πυροβολητής
Συνολικό μήκος 17,73 μέτρων
Διάμετρος Στροφείου 14,63 μέτρων
Ύψος 3,87 μέτρων
Βάρος κενό 5.165 κιλά
Βάρος  8.000 κιλά
Μέγιστο Βάρος απογείωσης 10.433 κιλά
Κινητήριο σκεύος 2 στροβιλοκινητήρες General Electric T700-GE-701D 2.000 ίπποι (1.490 kW)
Μήκος ατράκτου 15.06 m
Συγκρότημα ρότορα 4 έλικες για το κύριο στροφείο και 4 έλικες για τον ουραίο ρότορα
 
Επιδόσεις 
Μέγιστη επιτρεπόμενη ταχύτητα 365 χλμ/ώρα
Μέγιστη ταχύτητα 293 χλμ/ώρα
Ταχύτητα πλεύσης 265 χλμ/ώρα
Εμβέλεια 476 χλμ με το ραντάρ Longbow επί του κυρίου στροφείου
Επιχειρησιακή εμβέλεια 480 χλμ
Εμβέλεια μετάβασης με εξωτερικές δεξαμενές 1.900 χλμ
Επιχειρησιακή οροφή 6.400 μέτρα με ελάχιστο φορτίο
Ρυθμός ανόδου 12,7 μέτρα/δευτερόλεπτο
 
Οπλισμός 
Πυροβόλο 1 πυροβόλο M230 Chain Gun των 30χλστ  με 1.200  βλήματα
Ρουκέτες Hydra 70 FFAR rockets, πύραυλοι AGM-114 Hellfire, AIM-9 Sidewinder, και AIM-92 Stinger

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

 

5/7/2010

defencenet.gr

 

"Κούρεψαν" τον Στόλο στη Νέα Δομή Δυνάμεων: 12 από 14 οι φρεγάτες - "Προικοδότηση" ΑDM με 5 κορβέτες

 

ImageΜείζονες ανακατατάξεις στη δομή δυνάμεων των κύριων σκαφών επιφανείας του Πολεμικού Ναυτικού, αποφασίστηκε πριν δέκα ημέρες με απόφαση του Ανώτατου Ναυτικού Συμβουλίου (ΑΝΣ). Όπως αναφέρουν απόλυτα έγκυρες πηγές του Π.Ν. στο defencenet.gr, στη Νέα Δομή Δυνάμεων του Π.Ν., αποφασίστηκε η μείωση της δύναμης των φρεγατών από 14 σε 12 (!), αλλά αυξήθηκε ο αριθμός των ... κορβετών από 4 σε 5 ενώ και ο αριθμός των υποβρυχίων μειώνεται από 10 σε 8. Είναι σαφές ότι στην απόφαση του ΑΝΣ, η οποία βέβαια είναι υλοποίηση της πολιτικής κατεύθυνσης που δόθηκε, υπάρχει έντονο το «άρωμα» της συμφωνίας για τα ΕΝΑΕ με την Abu Dhabi Mar.

Το χειρότερο όλων είναι ότι η ναυπήγηση των έξι σύγχρονων φρεγατών μειώνεται κατά ένα τρίτο και πλέον δίνεται άμεσα «πράσινο φως» μόνο για τέσσερα σκάφη FREMM! Πιθανότατα θα υπάρξει option για άλλα δύο σκάφη, αφού απλά δεν βγαίνουν τα νούμερα: Ακόμα και με δώδεκα σκάφη πόσες από τις δέκα “S” που αποτελούν αυτή την στιγμή τον κορμό του Στόλου, να αντέξουν μετά το 2020;  Και όταν λέμε να αντέξουν, δεν εννοούμε να πλέουν. Εννοούμε να μάχονται...

Το 2004 το πλάνο ήταν να μείνουν σε ενέργεια το 2020 μόνο δύο φρεγάτες “S” που ενσωματώνουν δυνατότητα δορυφορικών επικοινωνιών. Και αυτές να βγούν από την υπηρεσία μέχρι το 2024. Τώρα θα πρέπει να κρατηθούν σε υπηρεσία τέσσερα σκάφη μέχρι το 2024, αν θεωρήσουμε ότι περί το 2018 θα ληφθεί απόφαση για υλοποίηση της οption (αν περιληφθεί τελικά οption στο συμβόλαιο των FREMM...).

Το θέμα είναι ότι 12 κύριες μονάδες επιφανείας είναι λίγες, πολύ λίγες για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, από την στιγμή που οι τέσσερις από αυτές είναι σκάφη που θα κλείνουν αισίως 40 χρόνια στην θάλασσα το 2020. Εκτός και αν έχουμε παραδοχή αυτού που σημείωνε το αμερικανικό ινστιτούτο STRATFOR περί «οριστικής γεωπολιτικής έκλειψης της Ελλάδας από την Ανατολική Μεσόγειο».

Από την άλλη πλευρά έχουμε δομή δυνάμεων με 5 κορβέτες που σημαίνει έμφαση σε παράκτιες επιχειρήσεις (αν θεωρήσουμε ότι υπάρχουν κάποια επιχειρησιακά κριτήρια, πέρα από τα πολιτικά-επιχειρηματικά στην απόφαση του ΑΝΣ).

Η «προικοδότηση» του νέου ιδιοκτήτη των ΕΝΑΕ είναι κάτι παραπάνω από σαφής και μέχρι ... παρεξηγήσεως. Μέσα σε έξι μήνες, ξαφνικά το Πολεμικό Ναυτικό αποφάσισε ότι ... δεν μπορεί να ζήσει χωρίς κορβέτες και μάλιστα 5 τον αριθμό. Η ενίσχυση του Στόλου με 5 τέτοια σκάφη είναι σαφώς θετική εξέλιξη, αλλά όχι σε βάρος των κύριων σκαφών επιφανείας.

Οι κορβέτες, όπως έχει σημειώσει και η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ σε ανάλυση και έρευνα αγοράς που είχε δημοσιευθεί πριν από τρεις μήνες, είναι σκάφη που μπορούν ννα προσφέρουν πολλά σε ποικιλία αποστολών ( “sea policing”, Α/Α σημείου κλπ) αλλά πολύ λίγα σε ανθυποβρυχιακές αποστολές λόγω αδυναμίας τοποθέτησης ικανού σόναρ εξ αιτίας του μικρού εκτοπίσματος, αλλά και αδυναμία εκτέλεσης Α/Α αποστολών περιοχής.

Δεδομένου ότι το Π.Ν. κατ’ελάχιστον για να θεωρηθεί απόλυτα αξιόμαχο πρέπει να έχει 16 κύριες μονάδες (φρεγάτες) σε ενέργεια, η παρουσία 4-5 κορβετών μπορεί να θεωρηθεί ως μία «γέφυρα» μεταξύ των δυνατοτήτων των φρεγατών και των ΤΠΚ Super Vita, οι οποίες είναι γεγονός ότι με δυσμενείς καιρικές συνθήκες, όπως και το σύνολο των TΠΚ δεν μπορούν να προσφέρουν το μέγιστο των επιχειρησικών τους δυνατοτήτων.

Το πρόβλημα των 12 φρεγατών γίνεται ακόμα πιο οξύ, αν σκεφθούμε ότι από το 2011 ή το πολύ το 2012 θα αρχίσουν να παίρνουν θέση στις δεξαμενές των ΕΝΑΕ οι MEKO-200HN. Που σημαίνει σε μόνιμη βάση για χρονική διάρκεια έξι ετών (18 μήνες κατά μέσο όρο θα διαρκέσουν οι εργασίες σε κάθε ένα από τα τέσσερα σκάφη) -1 κύριο σκάφος! Εκτός των άλλων που έχουν ακινητοποιηθεί λόγω έλλειψης ανταλλακτικών.

Όλα αυτά βέβεια υπό την προϋπόθεση ότι θα προχωρήσε η συμφωνία για τα ΕΝΑΕ. Αν έχουμε τυχόν πισωγυρίσματα και ναυαγήσει η λύση της ADM - η οποία ούτως ή άλλως σχοινοβατεί για μία σειρά λόγων - οπότε εκλείψει και η ανάγκη «προικοδότησης» των ΕΝΑΕ, μπορεί να δούμε τις κορβέτες να «βυθίζονται» αύτανδρες και τις φρεγάτες να ξαναγίνονται έξι ή το χειρότερο σενάριο για το Π.Ν., να μένουν τέσσερις οι φρεγάτες και να χάνονται ή να μειώνονται οι κορβέτες.

Για την ώρα με τη νέα δομή, τις απώλειες τις καταγράφουν οι Γάλλοι της DCNS (έστω και αν εμμέσως πλην σαφώς επιβεβαιώθηκε η απόφαση για τις FREMM) και τα ναυπηγεία Ελευσίνας. Σε ότι αφορά τα υποβρύχια, τα έξι Type 214, το «ΩΚΕΑΝΟΣ» (αν όλα πάνε καλά στις δοκιμές...) και ένα από τα παλαιότερα 209/1100 θα αποτελέσουν την υποβρύχια δύναμη της χώρας. Αυτό λέγεται «αμυντική πολιτική και δομή δυνάμεων Made in Greece”…

Πάντως ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το παιχνίδι που γίνεται στη Νέα Δομή Δυνάμεων με την Π.Α.: Η μείωση κατά 10% του στόλου των μαχητικών από 300 σε 270 δεν πρέπει να αποκλειστεί!

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

 

4/7/2010

tiresias-press.blogspot.com

Άλυτο μυστήριο παραμένει o τάφος του 20χρονου καταδρομέα που αναγράφει «εφονεύθη στα Ίμια»

Τι γνωρίζουν οι αρμόδιες αρχές για τον τάφο 20ετούς στρατιώτου, που όπως αναγράφεται, «εφονεύθη στα Ιμια» το 1997;

Αλυτο μυστήριο παραμένει το πώς έχασε τελικά τη ζωή του ο 20χρονος καταδρομέας.

Η επιτύμβια πλάκα του νεαρού καταδρομέα με καταγωγή απο την Λάρισα γράφει:

«Τιμή και δόξα σε αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους για την πατρίδα – Εφονεύθη εκτελώντας εντεταλμένη αποστολή στο Ν.Α. Αιγαίο (Ίμια) – ΣΤΡΑΤΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΡΑΓΑΪΤΑΝΗΣ – ΑΠΕΒ. 28-3-1997 – ΕΤΩΝ 20»...


Σε ερώτηση που κατέθεσε στη βουλή ο Κυριάκος Βελόπουλος αναφέρει:

Συμφώνως με πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδος «Ελεύθερη Ωρα» της 8ης Ιουνίου, όσο και αναρτήσεις ιστοσελίδων αμυντικού περιεχομένου, που συνοδεύονται από ευκρινέστατη φωτογραφία, απεικονίζεται ο τάφος ενός 20ετούς στρατιώτου, όπου αναγράφονται ότι «εφονεύθη εκτελώντας εντεταλμένη αποστολή στο Ν.Α. Αιγαίο (Ιμια)», ενώ πιο κάτω, έχει τα στοιχεία «Στράτος – Αλέξανδρος Καραγαϊτάνης – 28/03/1997 – ετών 20»!

Επίσης αναγράφεται ακόμα, «τιμή και δόξα σε αυτούς που έδωσαν την ζωή τους για την πατρίδα!»

ΕΡΩΤΑΤΑΙ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΗΣ


1. Τι γνωρίζουν και ποια στοιχεία υπάρχουν στις αρμόδιες αρχές, για τον «φονευθέντα σε εντεταλμένη αποστολή» 20ετή στρατιώτη, στα Ιμια τον Μάρτιο του 1997;
2. Μπορεί να μας πληροφορήσει το Υπουργείο, κάτω από ποιες συνθήκες έλαβε χώρα, η αναγραφόμενη αποστολή, ποια μονάδα την έφερε σε πέρας και ποια ήσαν τα αποτελέσματα τότε; Υπάρχουν και άλλοι στρατιώτες που εφονεύθησαν στην αποστολή;

 

29/6/2010

greeknation.blogspot.com

Τι ετοιμάζουν οι Τούρκοι στον Έβρο;

Το αργότερο σε 18 μήνες από σήμερα το περιβάλλον τακτικών επιχειρήσεων στον Έβρο αλλάζει δραματικά σε βάρος της ελληνικής αμυντικής διάταξης: Ο τουρκικός Στρατός για πρώτη φορά μετά το 1923, όταν το ποτάμι τέθηκε ως όριος γραμμή μεταξύ των δύο κρατών, θα έχει εντάξει στο δυναμικό του πορθμεία ικανά να μεταφέρουν δύο ίλες αρμάτων μέσα σε 6,5 λεπτά στην δυτική ακτή του Έβρου!

Και μέσα σε 15’ μπορούν να ζεύξουν τις δύο όχθες! Την απόκτηση των 52 πορθμείων-γεφυρών αυτών, την οποία οι Τούρκοι δεν είχαν δώσει στην δημοσιότητα την αποκάλυψε στο τ.178 η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, αλλά η είδηση σήμερα βρίσκεται στην εντολή επιτάχυνσης των παραδόσεων που ζητήθηκε από τουρκικής πλευράς! Έτσι το αργότερο μέχρι τα μέσα του 2011 θα έχουν ξεκινήσει οι παραδόσεις και θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τα τέλη του ίδιους έτους 14 μήνες ενωρίτερα από ότι είχε αρχικά συμφωνηθεί.

Σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό του τουρκικού Στρατού και της εταιρείας το σύνολο των 52 οχημάτων-σχεδιών θα παραδιδόταν μέχρι και τον Οκτώβριο του 2012, με το πρώτο σύστημα να παραδίδεται τα τέλη του 2011. Η παραγγελία των 52 Επιθετικών Αμφιβίων Γεφυρών τύπου Samur, από τον τουρκικό Στρατός είχε γίνει στις αρχές του 2007. Kάθε αμφίβιο όχημα-σχεδία Samur έχει δυνατότητα γεφύρωσης 12,5 μέτρα, ενώ η κάθε συλλογή που αποτελείται από 12 οχήματα-σχεδίες τα 150 μέτρα Το κάθε ζεύγος οχημάτων-σχεδίων όταν χρησιμοποιείται ως πορθμείο, μπορεί να μεταφέρει άρμα κλάσης 70 τόνων, ενώ για την επάνδρωση του κάθε οχήματος απαιτούνται μόλις 3 στρατιώτες οι οποίοι μπορούν να αναπτύξουν το όχημα-σχεδία και να διεκπεραιώσουν ένα στρατιωτικό όχημα στην απέναντι όχθη ενός ποταμού σαν τον Έβρο σε λιγότερο από 7 λεπτά.

Ο νικητής του διαγωνισμού ήταν η τουρκική εταιρεία FNSS, η οποία κέρδισε το εν λόγω συμβόλαιο συνολικής αξίας 130,8 εκ δολαρίων για την κατασκευή 4 συλλογών των 12 οχημάτων-σχεδίων και 4 εκπαιδευτικών. Η πρόταση της εταιρείας περιελάμβανε το σασί του τροχοφόρου οχήματος 8x8 Pars, που επίσης κατασκευάζει η εταιρεία FNSS, για το όχημα φορέα και το σχέδιο της γερμανικής επιθετικής αμφίβιας γέφυρας τύπου Μ3 της εταιρείας Santa Barbara Sistemas GmbH πρώην EWK.

Η γέφυρα Μ3 η οποία σε αντίθεση με την τουρκική πρόταση χρησιμοποιεί όχημα 4x4, έχει εξαχθεί σε τουλάχιστον 5 χώρες (μεταξύ αυτών Βρετανία και Γερμανία) ενώ μέχρι και σήμερα έχουν κατασκευαστεί 97 οχήματα. Κάθε. Το όχημα είναι πλήρως αμφίβιο, προωθείται από δύο υδροπροωθητές waterjet, με δυνατότητα πλεύσης ακόμα και σε ρηχά νερά βάθους μόλις 1,05 μέτρων.

Διαθέτει ικανότητα διεύθυνσης μέσα στο νερό και στους τέσσερις άξονες και λόγω αυτών των δυνατοτήτων μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως πορθμείο (Bay Ferry) ενώ διατηρεί αυτή τη δυνατότητα ακόμα και όταν δύο οχήματα-σχεδίες είναι συζευγμένα. Είναι εξοπλισμένο με κεντρικό σύστημα ελέγχου πίεσης ελαστικών, η μέγιστη ταχύτητα οδήγησης σε άσφαλτο φτάνει τα 80χλμ/ώρα, ενώ στο νερό κινείται με ταχύτητα μέχρι και 14 χλμ/ώρα. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα καθαρά επιθετικό σύστημα καθότι η Τουρκία με αυτά τα μέσα θα μπορεί ανά πάσα στιγμή ακόμα και κατά τη διάρκεια της νύκτας να αιφνιδιάσει τις ελληνικές δυνάμεις ακόμα και σε τέσσερα διαφορετικά σημεία στο ποτάμι του Έβρου.

Η απλότητα της χρήσης, η ταχύτητα ανάπτυξης του συστήματος, ο όγκος και το μέγεθος των οπλικών συστημάτων που μπορούν να μεταφερθούν συνιστούν μια νέα πρωτόγνωρη απειλή για την Ελλάδα.
Επιπρόσθετα η ήδη αναφερθείσα δυνατότητα του συστήματος να λειτουργήσει σαν πορθμείο επιτρέπει στις Τουρκικές Ένοπλες δυνάμεις να μεταφέρουν στο πρώτο κύμα της επίθεσης 24 άρματα μάχης ή άλλο συνδυασμό οπλικών συστημάτων (π.χ ΤΟΜΑ, ΤΟΜΠ, Αυτοκινούμενα Πυροβόλα, κλπ) την ίδια στιγμή σε διαφορετικά σημεία. Αξίζει να αναφερθεί ότι πριν από 15 χρόνια η Τουρκία είχε αγοράσει και εγκαταστήσει στον Έβρο πολύ μικρότερων δυνατοτήτων γεφυρών Αμερικανικής προέλευσης.

Ο τότε Έλληνας Υπουργός Εθνικής Άμυνας κύριος Γεράσιμος Αρσένης είχε ζητήσει από τον Αμερικανό ομόλογο του την ακύρωση οποιασδήποτε πιθανής μελλοντικής πώλησης επιπλέον γεφυρών στην Τουρκία από τις ΗΠΑ. Σήμερα όμως ειδήσεις σαν και αυτές παρά το γεγονός ότι αποδεικνύουν για άλλη μια φορά τον επιθετικό προσανατολισμό των ΤΕΔ δεν προκαλούν καμία ελληνική επίσημη αντίδραση.

 

Tαρπον  Σπριγκς  Φλοριδα

@ 2006 RadioKalymnos.com