ΚΥΠΡΟΣ

8/3/2010

haravgi

2/3/2010

infognomonpolitics

Γρηγόρης Αυξεντίου. Έπεσεν την 3/3/1957. Ετών 29.

Στην ιστορία έμεινε το καρβουνιασμένο σώμα του Γρηγόρη Πιερή Αυξεντίου. Έμεινε το χρέος προς τους υπόλοιπους Έλληνες της Κύπρου. «Αν λαχταράς τη λευτεριά σε ξένους μην ελπίζεις. Μόνος σου παρ την αν μπορείς αλλιώς δεν την αξίζεις».

H ιστορία γνωστή. Ο υπαρχηγός της ΕΟΚΑ, ο σταυραετός της Κύπρου, ο ήρωας της Ελλάδας γίνεται ένας σύγχρονος Λεωνίδας.

Το «Μολών Λαβέ» που ξεστόμισε όταν οι Άγγλοι του ζήτησαν να παραδοθεί έκανε τον Λεωνίδα να ξαφνιαστεί. Το Μολών Λαβέ που βροντοφώναξε όταν οι Άγγλοι του ζήτησαν να γίνει επίορκος και να προδώσει το όραμα του για ελευθερία και Ένωση έκανε τη γραφίδα της ιστορίας να αρχίσει να γράφει ακόμα μια λαμπρή σελίδα ηρωισμού στην μακραίωνη ιστορία του Ελληνισμού.

«Με το αίμα των ηρώων και με γράμματα χρυσά» γράφτηκε στις 3 του Μάρτη του 1957 άλλη μια σελίδα σύγχρονου ηρωισμού και αυταπάρνησης. Ο ήρωας Γρηγόρης δεν αρνήθηκε τη ζωή, αρνούμενος να παραδοθεί. Είχε συνειδητοποιήσει ότι η Λευτεριά δεν χαρίζεται αλλά κερδίζεται με αίμα. Είχε συνειδητοποιήσει ότι το χρέος του ήταν να καεί ζωντανός από τους «πολιτισμένους» Άγγλους αποικιοκράτες.

Και όμως. Εκείνη τη μέρα οι Άγγλοι πανηγύριζαν μια νίκη. Αλλά στην ιστορία δεν έμεινε ούτε το όνομα αλλά ούτε και η φωτογραφία του επικεφαλής βρετανού αξιωματικού. Στην ιστορία έμεινε το καρβουνιασμένο σώμα του Γρηγόρη Πιερή Αυξεντίου. Έμεινε το χρέος προς τους υπόλοιπους Έλληνες της Κύπρου. «Αν λαχταράς τη λευτεριά σε ξένους μην ελπίζεις. Μόνος σου παρ την αν μπορείς αλλιώς δεν την αξίζεις». Δεν θέλω να αναφερθώ στις σημερινές συνθήκες γιατί τη θεωρώ υβρη για την τιμή του ήρωα. Αυτός «απέθανεν πτερωθείς». Εμείς μέρα με τη μέρα αυτοκτονούμε ηττοπαθείς.
Αιωνία σου η μνήμη Γρηγόρη Πιερη Αυξεντίου.

Η ΠΙΣΤΗ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ

Η επιχείρηση της ΕΟΚΑ στην υποσταθμία Δεκέλειας, τη νύχτα της 1ης Απριλίου 1955 και η αποκάλυψη της ταυτότητάς του, οδήγησαν το Γρηγόρη Αυξεντίου στα βουνά του Πενταδάκτυλου, σε μια φυσική στενόχωρη σπηλιά. Εκεί τον βρήκε ο βοσκός από τη Λάπηθο, γέρο Γιώργος Ζοππής και άρχισε να τον τροφοδοτεί, εκμεταλλευόμενος το επάγγελμά του που δικαιολογούσε την καθημερινή παρουσία του στο βουνό.

Στην περιοχή κατέφυγαν τον επόμενο καιρό και άλλοι αντάρτες, οπότε ο Αυξεντίου σκέφτηκε πως ήταν αναγκαία η ύπαρξη συνεχούς υδροδότησής τους, διότι, όπως έλεγε, «την πείνα μπορείς να την αντέξεις, αλλά τη δίψα όχι». Σκέφτηκε πολύ το θέμα, έδερνε συνεχώς το μυαλό του, σε σημείο που η εξεύρεση νερού τού έγινε έμμονη ιδέα. Η πίστη, όμως, δεν του έλειψε ποτέ. Έτσι, ένα καλό πρωινό, πήρε τον κούσπο και άρχισε να κτυπά με δύναμη σε συγκεκριμένο σημείο της οροφής της σπηλιάς.

Οι σύντροφοί του όχι μόνο παραξενεύτηκαν για την ενέργειά του αυτή, αλλά και από μέσα τους γελούσαν κοροϊδευτικά. Όμως, σε κάποια στιγμή, το θαύμα έγινε: Μαζί με το ποτάμι ιδρώτα, που έτρεχε από το πρόσωπο και το κορμί του ήρωα, άρχισε να στάζει και νερό στο κεφάλι του, η ροή, μάλιστα όλο και δυνάμωνε. Η έκπληξη όλων γι’ αυτό που έβλεπαν ήταν μεγάλη, οπότε ο Γρηγόρης, ρίχνοντας, κάτω τον κούσπο με ανακούφιση, φώναξε δυνατά:

-Είδετε βρε τι σημαίνει να πιστεύκεις σε κάτι; Εγιώ αν δεν επίστευκα, νερόν δεν θα ευρίσκαμεν. Να πιστεύκετε, λοιπόν, να πιστεύκετε!..

Το γεγονός, απέδειξε ότι η δύναμη της πίστης ήταν πολύ βαθιά ριζωμένη στην ψυχή του Γρηγόρη. Τελικά, έγινε και ολοκαύτωμα γι’ αυτήν την πίστη. Σαν σήμερα 51 χρόνια πριν, στις τρεις του Μάρτη 1957, στη φλεγόμενη σπηλιά του Μαχαιρά…
 

27/2/2010

24/2/2010

geopolitics-

Η Ευρωβουλή και η Κυπροβουλή

Αποτόλμησε η Ευρωβουλή να επαναφέρει στο διεθνές προσκήνιο, έστω και για λίγο, το μείζον ζήτημα του κυπριακού προβλήματος και το βασικό αίτιο της μη επίλυσής του. Αυτό είναι η κατοχική παρουσία του τουρκικού στρατού στην Κύπρο. Ο τουρκικός κατοχικός στρατός αριθμεί πάνω από 40.000, βρίσκεται σε επιθετική διάταξη και ελέγχει, μαζί με τη νεκρή ζώνη, το 37% της Κύπρου στα οποία συμπεριλαμβάνονται η πόλη φάντασμα της Αμμοχώστου και το 56% των ακτών.

Το τελευταίο στοιχείο προκύπτει, παρεμπιπτόντως, από χαρτογράφηση που έκαναν οι αμερικανικές κρατικές υπηρεσίες στην αρχή του 1990 κάτι που δεν είναι ευρέως γνωστό και κάτι που οι δικοί μας διαπραγματευτές και το Υπουργείο Εξωτερικών, είτε αγνοούν είτε θέλουν να αγνοούν.

Είναι το θέμα του ελέγχου του 56% των ακτών της Κύπρου (οι αποικιοκράτες Εγγλέζοι ελέγχουν περίπου 3-4% αφήνοντας στο 80% του πληθυσμού γύρω στα 40% των ακτών) του πιο πολύτιμου αγαθού της κυπριακής οικονομίας, ένα ακόμη ζήτημα που ενοχλεί όλους όσους πασχίζουν “for the reunification” του τόπου. Ένα τέτοιο ζήτημα αποκλείεται να υπάρχει στην ατζέντα των δικών μας διαπραγματευτών. Η ύπαρξή του θα χαλούσε τη «σούπα». Θα υποδείκνυε ότι η δική μας πλευρά δεν διαπραγματεύεται σοβαρά, ότι δεν επιδιώκει το “reunification”, αλλά επιδιώκει το “division”. Να το πω και με το όνομά του όπως αρέσκονται να λένε οι κρατούντες: επιδιώκει τη «διχοτόμηση»!


Παραδέχομαι ότι δεν γνωρίζω αλλά ρωτώ: υπάρχει ένα κάποιο ψήφισμα, θέση ή τοποθέτηση της Κυπροβουλής αντίστοιχο με το πρόσφατο ψήφισμα της Ευρωβουλής; Παλαιότερα ίσως να υπήρχε. Να υπήρχε, δηλαδή, μια τοποθέτηση της Κυπροβουλής αναφορικά με τις αρχές που πρέπει να διέπουν μία λύση. Και ότι μια τέτοια λύση δεν νοείται με την παραμονή του τουρκικού (αμερικανικονατοϊκού) κατοχικού στρατού και του αποικιακού συστήματος εγγυήσεων. Πάντως δεν έχει υποπέσει στην αντίληψή μου να έχει τοποθετηθεί η κυπριακή βουλή επί τούτου. Ούτε και αποτολμά να το πράξει. Από τη δική μας βουλή λείπει η βούληση να τοποθετηθεί σε ένα τέτοιο ζήτημα.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου, κ. Στεφάνου, τοποθετήθηκε πάνω στο ψήφισμα των ευρωβουλευτών. Δήλωσε: «Το ψήφισμα αποτελεί ακόμη ένα τεκμήριο ότι η Τουρκία κάθε άλλο παρά αποενοχοποιημένη είναι και ότι δήθεν βρίσκεται ένα βήμα μπροστά στο Κυπριακό» Πάρα κάτω; Δεν υπάρχει πάρα κάτω. Μέχρι εκεί φθάνει η πολιτική μας, η τακτική μας και η στρατηγική μας.

«Παρακάτω», θα αρχίσουν οι ενοχλήσεις. Ενοχλείται ο Ερντογάν που κατακεραύνωσε το ευρωκοινοβούλιο. Το αποκάλεσε «τυφλό», αυτός που τα βλέπει όλα και του οποίου ένα μεγάλο μέρος των οπαδών του, δικαιολογημένα, αποκαλούν «προφήτη» στην Τουρκία. Ενοχλούνται οι ανθύπατοι των δύο μεγάλων πρεσβειών γιατί τους «δένονται» τα χέρια και δεν «μπορούν» να «βοηθήσουν». Ενοχλείται η «διεθνής κοινότητα» που δεν μπορεί να υλοποιήσει το «πραγματικό» της ενδιαφέρον για το “reunification”. Ενοχλείται η αμερικανική δεξιά της Κύπρου.

Ενοχλείται και η αμερικανική αριστερά της Κύπρου. Ενοχλούνται οι πρόθυμοι διανοούμενοι και οι αυλικοί της εξουσίας. Ενοχλείται η υπερ-εργολαβική κυβερνητική-μη-κυβερνητική οργάνωση PRIO, που δρα στην Κύπρο ανενόχλητα, χρηματοδοτώντας τη μια μελέτη πάνω στην άλλη (μία εκ των οποίων έβγαλε το κυπριακό κτηματολόγιο, άκουσον άκουσον, αναξιόπιστο), αλλά που μέχρι στιγμής δεν έχει βγάλει καμία μελέτη για τις οικονομικές συνέπειες της κατοχικής παρουσίας του τουρκικού στρατού στην Κύπρο. Πόσα θα κέρδιζε, για παράδειγμα στην Κύπρο ετησίως το κάθε νοικοκυριό, αν έφευγε ο κατοχικός στρατός;

Όσοι λοιπόν επιθυμείτε το “reunification”, όσοι δεν θέλετε το “division”, όσοι θέλετε να συνεχίσει να «αγωνιά» ο διεθνής παράγοντας και να εκφράζει την σφοδρή του επιθυμία και το «πραγματικό» του ενδιαφέρον, όπως διαβεβαιώνει off the record τους ημέτερους ο Εγγλέζος ανθύπατος με κάθε ευκαιρία, μην ασχολείστε με τα «παρακάτω». Αλλιώς τοποθετηθείτε ξεκάθαρα. Βγείτε και πέστε το. Θέλετε τη διχοτόμηση και όχι το “reunification” του τόπου.

22/2/2010

infognomonpolitics

Απόσυρση Αττίλα σε ένα χρόνο

Έκθεση της Επιτροπής Περιφερειών της Ε.Ε. με σκληρές θέσεις κατά Τουρκίας

Έκθεση καταπέλτης για την Τουρκία ετοίμασε η Επιτροπή Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία κινείται στη λογική και στις βασικές παραμέτρους της πρόσφατης έκθεσης που εξέδωσε το Ευρωκοινοβούλιο.

Σε κάποιες παραγράφους, η έκθεση περιέχει πιο έντονες θέσεις από αυτήν που υιοθέτησε πρόσφατα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Η έκθεση αυτή, η οποία θα προκαλέσει μεγάλη ανησυχία, πρόκειται να ψηφιστεί στις 2 Μαρτίου και θα παρουσιαστεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που ως γνωστό ετοιμάζει την Έκθεση Προόδου της Τουρκίας. Η έκθεση, η οποία έχει τίτλο «Ευρωπαϊκή Ένωση και Πολιτικές Διεύρυνσης» περιλαμβάνει πάρα πολλές επικρίσεις εναντίον της Τουρκίας, αλλά και αιτήματα.

 Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα Ραντικάλ, έκθεση, η οποία συντάχθηκε από τον Χριστιανοδημοκράτη ευρωβουλευτή Γιώργο Παπαστεργίου [σ.σ.: προφανώς πρόκειται για τον Νομάρχη Πιερίας], ο οποίος εκπροσωπεί την Ελλάδα, περιλαμβάνει πολύ σκληρότερες εκφράσεις ακόμη και από την έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (έκθεση Ruijten). Σε αυτήν ζητείται η απόσυρση των Τούρκων στρατιωτών από την Κύπρο (μέχρι το τέλος του χρόνου), η επιστροφή της κατεχόμενης περιοχής των Βαρωσίων στους Ε/κ νόμιμους κατοίκους, ενώ παράλληλα απευθύνεται έκκληση για το άνοιγμα των λιμανιών της Τουρκίας σε πλοία της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Αναφέρεται επίσης ότι κάθε καθυστέρηση θα δημιουργήσει περιπλοκές στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, ενώ παράλληλα ζητείται και η αναθεώρηση του casusbelli. Δηλαδή της απόφασης της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης εναντίον της Ελλάδας για τα 12 ναυτικά μίλια όσον αφορά τα χωρικά ύδατα.

Ένα ζήτημα το οποίο η τουρκική πλευρά αρνείται να αγγίξει καθώς θεωρεί πως έτσι διατηρεί τις επεκτατικές της βλέψεις σε βάρος της Ελλάδος.

Η Τουρκία επικρίνεται ακόμη και για το γεγονός ότι δεν έχει πραγματοποιήσει τα επιβαλλόμενα βήματα όσον αφορά τα δικαιώματα των γυναικών, την καταπολέμηση του διαχωρισμού, τις θρησκευτικές ελευθερίες, τα δικαιώματα των μειονοτήτων, την ελευθερία έκφρασης, αλλά και την καταπολέμηση της διαφθοράς και των βασανιστηρίων. Ζητείται, επίσης, η επίλυση των προβλημάτων της ρωμαίικης μειονότητας των νήσων Ίμβρου και Τενέδου, η αναγνώριση της οικουμενικής ιδιότητας του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, καθώς και η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.

Υπάρχουν και θετικές εξελίξεις
ΟΙθετικές εξελίξεις στην Τουρκία αναφέρονται εν συντομία στην έκθεση. Σε αυτές καταγράφονται, η δίκαιη και διάφανη εκλογική διαδικασία του 2009, η ικανοποίηση που υπάρχει από την έναρξη της συζήτησης διαφόρων θεμάτων, τα οποία θεωρούνται ταμπού, οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης για το άνοιγμα στους Κούρδους και τους Αλεβίτες, οι σχέσεις της με τους γείτονές της, αλλά και ο ρόλος τον οποίο διαδραματίζει ο Στρατός, συστήνοντας στην τουρκική κυβέρνηση να συνεχίσει την εποικοδομητική στάση της.

Η τουρκική εφημερίδα Βirgun στις εσωτερικές της σελίδες με τίτλο «Από την Κύπρο μέχρι τέλος του έτους αποσύρατε τα στρατεύματά σας» γράφει για το ίδιο θέμα. Η Υeni Safakστις εσωτερικές της σελίδες με τίτλο «Διορία ενός έτους για να αποσύρεις το Στρατό σου» γράφει για το ίδιο θέμα.
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ


 

14/2/2010

 cna.org.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ – ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΔΗΣΥ - ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας αναφέρει ότι ο ίδιος ο Τ/Κ ηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ είχε ζητήσει να διακοπεί ο διάλογος μετά την επίσκεψη του ΓΓ του ΟΗΕ στην Κύπρο ενώ μετά αναθεώρησε την στάση του για συνέχιση των διαπραγματεύσεων.

Αυτό σημειώνεται σε απαντητική επιστολή του Προέδρου Χριστόφια, ημερομηνίας 12 Φεβρουαρίου 2010, σε επιστολή του Προέδρου του ΔΗΣΥ Νίκου Αναστασιάδη της ίδιας ημερομηνίας, ο οποίος ζητεί πληροφόρηση σε σχέση με την δική μας στάση, για συνέχιση των διαπραγματεύσεων και μετά την επίσκεψη του ΓΓ των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο, την 1/2/2010.

Ο κ. Αναστασιάδης στην επιστολή του, αναφέρεται στην θέση του κόμματος του, όπως αυτή εκφράστηκε στη τελευταία σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου, ότι ``δεν θα έπρεπε να αντικρίζαμε αρνητικά το ενδεχόμενο παράτασης των εντατικών διαπραγματεύσεων με την προϋπόθεση ότι η δική μας πλευρά θα ήταν άρτια προετοιμασμένη και ότι η διαπραγμάτευση θα εκτεινόταν σε όλα τα σημαντικά κεφάλαια, περιλαμβανομένου του περιουσιακού, του εδαφικού, της ασφάλειας και των εποίκων``.

Οι επιστολές του Προέδρου της Δημοκρατίας καθώς και του Προέδρου του ΔΗΣΥ δόθηκαν σήμερα στην δημοσιότητα, κατόπιν συνεννόησης με τον Πρόεδρο του ΔΗΣΥ, αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Στέφανος Στεφάνου.

Στην επιστολή του, ο Πρόεδρος Χριστόφιας αναφέρει πως ``ο κ. Ταλάτ με παρακάλεσε να διακόψουμε το διάλογο μετά την επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα, για να επικεντρωθεί στην προεκλογική του εκστρατεία``.

``Επιδεικνύοντας κατανόηση συμφώνησα μαζί του. Στην τελευταία ημέρα του εντατικοποιημένου διαλόγου ο κ. Ταλάτ επανήλθε με νέα παράκληση να συνεχίσουμε τις συναντήσεις και μετά την 1/2/2010, γιατί έκρινε ότι είναι ωφέλιμο για τον ίδιο. Συμφώνησα και πάλι με τον κ. Ταλάτ``, προσθέτει.

Τα γεγονότα όπως τα περιγράφω, συνεχίζει ο Πρόεδρος Χριστόφιας, τα ανέλυσε ο κ. Ταλάτ και ενώπιον του Γενικού Γραμματέα. ``Παραδέχθηκε δηλαδή ότι ο ίδιος ζήτησε διακοπή του διαλόγου και ακολούθως ενώπιον του Γενικού Γραμματέα αναθεώρησε την προηγούμενη θέση του και με παρακάλεσε να συνεχίσουμε. Ανταποκρίθηκα και έχω ήδη διαβιβάσει στον κ. Ταλάτ και στα Ηνωμένα Έθνη τέσσερις ημερομηνίες για ολοήμερες συναντήσεις``, σημειώνει.

Όπως πολύ ορθά διαπιστώνετε, συνεχίζει στην επιστολή του ο Πρόεδρος Χριστόφιας, θα πρέπει να προηγηθεί η αναγκαία προετοιμασία. Για το σκοπό αυτό πρότεινα, σημειώνει, η πρώτη συνάντηση να πραγματοποιηθεί στις 24/2/2010, η δεύτερη στις 4/3/2010, η τρίτη στις 16/3/2010 και η τέταρτη στις 30/3/2010.

Πρέπει με λύπη μου να ομολογήσω, αναφέρει ο Πρόεδρος Χριστόφιας, «ότι διαπιστώνω μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια από πλευράς συγκεκριμένων παραγόντων να παρουσιαστεί η δική μας πλευρά ως αρνητική για τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων».

``Λέω συγκεκριμένων παραγόντων, γιατί όταν συνάντησα τους Πρέσβεις των Πέντε Μονίμων Μελών και τους εξήγησα πώς έχουν τα πράγματα και τη δική μας θέση, οι ομόφωνες τοποθετήσεις τους ήταν ότι εκτιμούν πάρα πολύ τις πρωτοβουλίες, την κατανόηση και την υπομονή μας σε σχέση με το διάλογο, που λαμβάνει χώρα ή που έλαβε χώρα και που θα συνεχιστεί``, σημειώνει.

Όπως πολύ καλά γνωρίζετε, συνεχίζει στην επιστολή του ο Πρόεδρος Χριστόφιας προς τον Πρόεδρο του ΔΗΣΥ, ``ο κ. Ταλάτ για λόγους δικής του προεκλογικής σκοπιμότητας αρνείται στο παρόν στάδιο να συζητήσει το Εδαφικό``.

Στην επιστολή σας, αναφέρει ο Πρόεδρος Χριστόφιας προς τον κ. Αναστασιάδη, «μιλάτε για κίνδυνο να σπεύσουν κάποιοι να ‘παρουσιάσουν τη δική μας πλευρά ως αυτή που κωλυσιεργεί και συνεπώς υπονομεύει τη διαπραγματευτική διαδικασία’. ``Θέλω να είμαι ξεκάθαρος. Μόνο κακόβουλα μπορεί να αποδοθεί στη δική μας πλευρά τέτοια κατηγορία. Από την άλλη θέλω να κάνω ξεκάθαρο πως ούτε δική μου ευθύνη ως Πρόεδρος και διαπραγματευτής ούτε ευθύνη της δικής μας πλευράς είναι η ενδεχόμενη εκλογή του κ. Ταλάτ. Απορρίπτω κατηγορηματικά, ακόμα και πιθανές σκέψεις να επιρριφθεί ευθύνη στην πλευρά μας για πιθανή αποτυχία του κ. Ταλάτ στις λεγόμενες εκλογές``, αναφέρει ο Πρόεδρος Χριστόφιας.

Στην επιστολή του, ο Πρόεδρος Χριστόφιας επαναλαμβάνει «για μια ακόμα φορά ότι από το Σεπτέμβριο μέχρι σήμερα έχουν συζητηθεί και στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις και σε συναντήσεις των Ομάδων Εργασίας, όλες οι πτυχές του κυπριακού προβλήματος, αλλά δεν έχουμε επιτύχει ουσιαστική πρόοδο επί των διαφόρων πτυχών».

``Αυτό δεν οφείλεται ποσώς στις θέσεις της δικής μας πλευράς. Είναι σε όλα τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου πολύ γνωστές οι θέσεις της τουρκικής πλευράς, στις οποίες, δυστυχώς, ο κ. Ταλάτ επιμένει και με γινάτι υποστηρίζει και υπερασπίζεται. Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν υπάρχει περίπτωση ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ως διαπραγματευτής να κάνω απαράδεκτες παραχωρήσεις στην τουρκοκυπριακή πλευρά και στον κ. Ταλάτ χάριν της πιθανής επανεκλογής του κ. Ταλάτ``, συμπληρώνει.

Περαιτέρω, ο Πρόεδρος Χριστόφιας ενημερώνει τον κ. Αναστασιάδη ότι για να είναι η δική μας πλευρά άρτια προετοιμασμένη, στις 12 Φεβρουαρίου συνήλθε η υποεπιτροπή του Εθνικού Συμβούλου υπό τον Γιώργο Ιακώβου για θέματα Οικονομίας.

Σημειώνει ότι έγινε συζήτηση και μάλιστα από Εκπροσώπους Κομμάτων ζητήθηκε χρόνος για να διατυπώσουν τις τελικές τους απόψεις μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου.

``Αυτό το θεώρησα κωλυσιεργία και ζήτησα από τον κ. Ιακώβου μέχρι τις 24/2/2010 να είμαστε αρκούντως προετοιμασμένοι μαζί με τα Κόμματα. Θα ακολουθήσει παρόμοια σύσκεψη επί της πτυχής των Ευρωπαϊκών Θεμάτων, επί του Περιουσιακού και ει δυνατόν, της Ασφάλειας και των Εποίκων``, καταλήγει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.


Στην επιστολή του, ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ κ. Αναστασιάδης αναφέρει ότι τις τελευταίες μέρες είχε μια σειρά συναντήσεων, ύστερα από δικό τους αίτημα, με Πρέσβεις σημαντικών κρατών όπως των ΗΠΑ, της Σουηδίας, της Φινλανδίας και της Δανίας αλλά και με τον Ειδικό Αντιπρόσωπο του Γ.Γ. του ΟΗΕ Αλεξάντερ Ντάουνερ.

«Διαπιστώνω από αυτές τις επαφές μια αγωνία εκ μέρους της διεθνούς κοινότητας σε σχέση με τη πορεία της διαπραγματευτικής διαδικασίας. Κοινή θέση είναι ότι η περίοδος μέχρι την εκλογική διαδικασία στην Τουρκοκυπριακή κοινότητα θα πρέπει να αξιοποιηθεί με συνέχιση των εντατικών διαπραγματεύσεων», είπε.

Ο κ. Αναστασιάδης προσθέτει ότι «έχοντας υπόψη τη δημόσια εκπεφρασμένη θέση του κ. Ταλάτ ότι ο ίδιος θα ήταν έτοιμος να συνεχίσει τον εντατικό διάλογο, εντοπίζω τον κίνδυνο να προσπαθήσουν κάποιοι να παρουσιάσουν τη δική μας πλευρά ως αυτή που κωλυσιεργεί και συνεπώς υπονομεύει τις προοπτικές της διαπραγματευτικής διαδικασίας».

Ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ υπενθυμίζει στην επιστολή του τη θέση του Δημοκρατικού Συναγερμού, όπως αυτή εκφράστηκε στη τελευταία σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου, «ότι δεν θα έπρεπε να αντικρίζαμε αρνητικά το ενδεχόμενο παράτασης των εντατικών διαπραγματεύσεων με την προϋπόθεση ότι η δική μας πλευρά θα ήταν άρτια προετοιμασμένη και ότι η διαπραγμάτευση θα εκτεινόταν σε όλα τα σημαντικά κεφάλαια, περιλαμβανομένου του περιουσιακού, του εδαφικού, της ασφάλειας και των εποίκων».

Παράλληλα, ο κ. Αναστασιάδης ζητεί από τον Πρόεδρο όπως ενημερωθεί «για τις δικές σας προθέσεις και αποφάσεις προκειμένου να είμαι σε θέση να τις επεξηγώ και να τις υποστηρίζω σε ανάλογες επαφές που ενδεχομένως θα ακολουθήσουν».

«Θα ήθελα επίσης να σας ενημερώσω για πιθανή συνάντηση μου με τον κ. Ταλάτ και πάλι μετά από δική του πρωτοβουλία. Σε περίπτωση που αυτή η συνάντηση διευθετηθεί θα ήθελα να είμαι ενήμερος και για ότι άλλο εσείς θεωρείτε σημαντικό προκειμένου να το θέσω στον Τουρκοκύπριο ηγέτη», καταλήγει ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ.


 

12/2/2010

infognomonpolitics

Ζυρίχη - η «προδοτική» συμφωνία

Πενήντα ακριβώς χρόνια πριν, το δεύτερο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου του 1959, σφραγιζόταν αμετάκλητα η τραγική μοίρα της Κύπρου: ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, πρωθυπουργός τότε της χώρας, λίγο μετά το μεσημέρι της 11ης Φεβρουαρίου 1959, έβαζε την υπογραφή του κάτω από το επαίσχυντο κείμενο για την ακρωτηριασμένη ανεξαρτησία της Κύπρου που είχαν υπαγορεύσει οι Βρετανοί και οι Αμερικανοί. Γεννιέται έτσι η Συμφωνία της Ζυρίχης, η οποία αμέσως θα αποκληθεί και θα περάσει στην ιστορία ως «προδοτική».

Μία εβδομάδα αργότερα, το απόγευμα της 19ης Φεβρουαρίου 1959, ακριβέστερα, συνέρχεται στο Λονδίνο Πενταμερής Διάσκεψη με τη συμμετοχή των ηγετών της Βρετανίας, Τουρκίας και Ελλάδας και του αρχιεπισκόπου Μακαρίου ως εκπροσώπου των Ελληνοκυπρίων και του Φαζίλ Κιουτσούκ ως εκπροσώπου των Τουρκοκυπρίων. Η Συμφωνία του Λονδίνου ολοκληρώνει και συγκεκριμενοποιεί τη Συμφωνία της Ζυρίχης.

Με τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου η Κυπριακή Δημοκρατία οδεύει προς το εκτελεστικό απόσπασμα πριν καν γεννηθεί, καθώς εγκαθιδρύεται ένα καθεστώς που δίνει τόσα πολλά δικαιώματα στην τουρκοκυπριακή μειονότητα του 18% ώστε να είναι αδύνατον να λειτουργήσει το πολίτευμα και να κυβερνηθεί η Κύπρος. Πραγματικά, το 1963 Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι αλληλοσφάζονται. Οι δυο κοινότητες διαχωρίζονται ντε φάκτο, και στην πραγματικότητα η Κυπριακή Δημοκρατία παύει να είναι ενιαίο κράτος. Εχει ήδη ανοίξει ο δρόμος για την τουρκική εισβολή του 1974.

Το πρωί της 18ης Φεβρουαρίου 1959 γίνεται στο Λονδίνο μια δραματική σύσκεψη Ελληνοκυπρίων αντιπροσώπων υπό την προεδρία του Μακαρίου με αντικείμενο το αν πρέπει ή όχι να συναινέσει η Λευκωσία στην υπογραφή της Συμφωνίας του Λονδίνου. Από τους 35 αντιπροσώπους οι 27 εξουσιοδοτούν τον Μακάριο να πράξει όπως νομίζει. Μόνο 8 τάσσονται απερίφραστα εναντίον των συμφωνιών - οι αριστεροί Ελληνοκύπριοι δήμαρχοι, ο Βάσος Λυσσαρίδης και ο Τάσος Παπαδόπουλος.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής πίεζε ασφυκτικά τον Μακάριο. «Στο σημείο αυτό τερματίζω την κυπριακή πολιτική της ελληνικής κυβερνήσεως. Αν θέλετε εσείς να συνεχίσετε τον αγώνα, θα πρέπει να αναζητήσετε αλλού συμπαράσταση!», του λέει έξαλλος, καθώς τον βλέπει να κλίνει κατά των συμφωνιών. Η αντίσταση του Μακαρίου κάμπτεται όταν του τηλεφωνεί η ίδια η απεχθής στον ελληνικό λαό βασίλισσα Φρειδερίκη. Με τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου η Αθήνα και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής θυσιάζουν αδίστακτα την Κύπρο στα συμφέροντα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

«Οι ελληνικές κυβερνήσεις... υφίσταντο συνεχείς πιέσεις (άμεσες ή έμμεσες) από την Αμερική και το ΝΑΤΟ κι επιδίωκαν μια ειρηνική λύση του Κυπριακού μέσα στα «συμμαχικά πλαίσια»... Πολλές φορές πρυτάνευσε η άποψη ότι τα στενά εθνικά συμφέροντα έπρεπε να υποτάσσονται στα ευρύτερα συμμαχικά... Δεν θέλανε να τα χαλάσουν με την παραδοσιακή «σύμμαχο», τη Μεγάλη Βρετανία και να έρθουν σε ρήξη με την Αμερική και την Τουρκία», αναφέρει μεταξύ άλλων ο αείμνηστος Νίκος Κρανιδιώτης, στενότατος συνεργάτης του Μακαρίου επί δεκαετίες και πρεσβευτής της Κύπρου στην Ελλάδα, στο αναντικατάστατο βιβλίο του για όποιον θέλει να γνωρίζει το Κυπριακό «Δύσκολα χρόνια - Κύπρος 1950-1960» (εκδόσεις Εστία, 1981).

Το καθεστώς που επέβαλαν οι συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου «είναι απείρως χειρότερον και αυτού του αποικιακού καθεστώτος... Το ιερόν και απαράγραπτον δικαίωμα της αυτοδιαθέσεως, το οποίον ασκείται και υπ αυτών των μαύρων της Αφρικής, εξοβελίζεται διά παντός», έγραψε οργισμένος στον τότε πρόεδρο της ελληνικής Βουλής ο μητροπολίτης Κυρηνείας Κυπριανός.

ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ
«Συμφωνία κυρίων» Καραμανλή - Μεντερές

Θύμα του λυσσώδους αντικομμουνισμού εκείνης της εποχής έπεσε τελικά η Κύπρος, όπως αποδεικνύεται από το κείμενο της μυστικής «συμφωνίας κυρίων» του Κ. Καραμανλή με τον Τούρκο ομόλογό του Αντνάν Μεντερές που υπέγραψαν κρυφά στη Ζυρίχη και το οποίο δημοσιοποιήθηκε αρκετά χρόνια αργότερα.

«Η Ελλάς και η Τουρκία θα υποστηρίξουν την είσοδον της Δημοκρατίας της Κύπρου εις το ΝΑΤΟ», αναφέρει το άρθρο 1. «Συνεφωνήθη μεταξύ των δύο πρωθυπουργών... όπως τεθούν εκτός νόμου το κομμουνιστικόν κόμμα και η κομμουνιστική δράσις» στην Κύπρο, υπογραμμίζεται στο άρθρο 2, αποκαλύπτοντας τις πραγματικές προθέσεις του Κ. Καραμανλή για το Κυπριακό. Αυτό μόνο τον ένοιαζε. Αδιαφορούσε για την τύχη της Κύπρου.

Γ.ΔΕΛΑΣΤΙΚ-ΕΘΝΟΣ

 

Tαρπον  Σπριγκς  Φλοριδα